Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Tων Ιωάννη Θ. Χαμιζίδη – Χαράλαμπου Χρ. Αλεξιάδη
ερευνητών του προγονικού λόγου & της Ιστορίας των Ελλήνων

Ένας γεωγραφικός χώρος τ ης ευρύτερης Βαλκανικής. Ένας στεριανός τόπος που κάποιος μακρινός πρόγονός μου όρισε ως «Γη των Ορεστών» γη αυτών που υπάρχουν και ζουν σε ψηλά βουνά. Τμήμα από την «Απειροτάν Γέαν», άπειρη στεριά, που οι Έλληνες από τα χρόνια του μύθου οίκισαν.
Από τα βάθη του χρόνου ένας μύθος ιστορεί για αυτόν που πρώτος βασίλεψε σ’ αυτήν την Γη. Είναι ο μυθικός Καρμάνορας που ταυτίζεται αργότερα με τον ποταμό Αλιάκμονα, ο οποίος ήταν νυμφευμένος με την πανύψηλη και λυγερόκορμη κόρη ονόματι Κάλλιανη. Οι μύθοι διαγκωνίζονται για το πώς αυτή η γη πήρε το όνομά της, όμως τρείς από αυτούς διεκδικούν την πατρότητα της ονοματοδοσίας αυτής της πολύπαθης γης.

- Η πρώτη θέλει να ονοματίζεται από έναν γιο του Αίολου ονόματι Μακεδόνα που βασίλεψε σε αυτά τα μέρη.

- Η δεύτερη από τον γιο του Λυκάονα, βασιλιά της Ημαθίας που παιδιά του είχε τον Μακεδόνα και την Πίνδο και

- η τρίτη από έναν παράνομο καρπό του Δία. Αυτός ζευγάρωσε κάποια στιγμή με την Θύια, θυγατέρα του Δευκαλίωνα. Από αυτήν την σύζευξη γεννήθηκε ένας γιος. Η Θύια τον ονόμασε Μακεδνό-Μακεδόνα, μακρύ και δυνατό άντρα. Για τον λόγο αυτό οι απόγονοί του σε σχέση με τους υπόλοιπους Έλληνες ήταν ψηλότεροι, κληρονόμησαν την κορμοστασιά του πατέρα τους. Ίσως ο τρίτος μύθος να είναι και ο επικρατέστερος και πιο κοντά στην αλήθεια.
Αργότερα οι Αργεάδες που κατάγονταν από τον οίκο των Τημενιδών οργανώνουν σε αυτή την γη το βασίλειο τους. Πρόγονός τους ο τρισμέγιστος γιος του Δία Ηρακλής. Για τον λόγο αυτό όταν οι Ελλανοδίκες έκριναν την καταγωγή του Αλέξανδρου του Α’, του επέτρεψαν να συμμετέχει στους Ολυμπιακούς αγώνες ως Έλλην Βασιλεύς, Μακεδνός την καταγωγήν εκ σπέρματος Ηρακλέους του Τρισμεγίστου.
Η γη των Μακεδόνων κατά τις βασιλείες των Φιλίππου του Β’ και Αλεξάνδρου του Μεγάλου οριστικοποιεί την εδαφική της μορφοποίηση και παραμένει η αυτή μέχρι της διάλυσης της εξουσίας του τελευταίου κατακτητή που είναι η Οθωμανική Αυτοκρατορία.


Παραπάνω ένας χάρτης του Βασιλείου των Μακεδόνων, επ’ αυτού φαίνονται τα σημερινά όρια και ο επιμερισμός της γης όπως σήμερα είναι διαμελισμένος.

Παρακάτω ένας χάρτης από την Ρωμαϊκή εποχή, αυτός αποτελεί την άποψη των Ρωμαίων περί των ορίων αυτής της γης, είναι μία επί πλέον απόδειξη από μία άλλη εποχή που δεν υπήρχαν προπαγάνδες εις βάρος της γης των Μακεδόνων. Δεν αναφέρεται πουθενά κάτι που να έχει σχέση ή να υπονοεί Σλαβική παρουσία.

Χάρτης της Μακεδονίας της ρωμαϊκής εποχής.

Η γη των πάλαι ποτέ ένδοξων Μακεδόνων που γέννησε τον Μέγιστο επί γης Βασιλέα όλων των εθνών Αλέξανδρο, μετά την διάλυση της τουρκικής Αυτοκρατορίας της οποίας απετέλεσε τμήμα, κατακερματίστηκε διοικητικά και τώρα πλέον από το σύνολο της έκτασης της,
- το 75,20% παραμένει στην Πατρώα γη του Ελλαδικού χώρου,
- το 5,32% περίπου κατέχουν οι Βούλγαροι,
- ένα πολύ μικρό τμήμα κατέχει η Αλβανία μόλις 0,87% και
- το υπόλοιπο 18,61% έμεινε υπό Σερβικό έλεγχο και μετέπειτα ενσωματώθηκε σε αυτό που εμείς γνωρίσαμε ως Γιουγκοσλαβία.
Οι προπαγάνδες από τους επιβουλείς αυτής της γης πολλές, με κυρίαρχη στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, αυτήν της ΟΧΡΑΝΑ και μετά της διαδόχου αυτής VΜRO. Ως περήφανος Μακεδόνας δεν θα ασχοληθώ με υποχθόνιες για επίτευξη σκοπών διαδικασίες. Ακολουθώντας την σκέψη του μεγάλου Σταγειρίτη Δασκάλου θα επικεντρωθώ σε αυτά που οι πρόγονοί μου άφησαν σε εμένα παρακαταθήκη με τα γραπτά τους εντός των ορίων του Κράτους του Αλεξάνδρου αδιαφορώντας από ποιόν διοικείται σήμερα.
Τα μικρά βασίλεια της περιοχής 16 τον αριθμόν συνενώνονται υπό τον Ηγήτορα Βασιλέα, το ένα μετά το άλλο και αποτελούν τον κύριο κορμό του Κράτους των Μακεδόνων, η γη τους μετά την συνένωση αυτή πλέον αποτελεί το των Μακεδόνων Κοινό Βασίλειο από τότε μέχρι και σήμερα.

Το μακεδονικό 16κτινο αστέρι και τα 16 μακεδονικά φύλα.

Αυτά είναι κατά αλφαβητική σειρά:
Η Αλμωπία, η Βισαλτία, η Βοττιαία, η Ελίμεια, η Εορδαία, η Ημαθεία, η Κριστωνία, η Λυγκηστίς, η Μυγδονία, η Οδομαντική Ηδωνίδα, η Ορεστίς, η Παιονία, η Πελαγονία, η Πιερία, η Σιντική και η Χαλκιδική.
Εν συντομία θα αναφέρω τις επιφανείς Πόλεις που άκμασαν σε αυτές:
1) Αλμωπία: Άλωρος, Άψαλος, Όρμα (Τρέσινο).
2) Βισαλτία: Άργιλος, Άρρωλος, Βέργη, Βισαλτία, Ευπορία, Κερδύλιον, Ορέσκεια, Όσσα, Τράγιλος.
3) Βοττιαία: Αιγές, Αταλάντη, Γορτυνία, Έδεσσα, Ευρωπός, Ίχναι, Κύρρος, Μίεζα, Πέλλα, Σκύδρα.
4) Ελίμεια-Τυμφαία: (Ελίμεια): Αιανή, Ελίμεια (Έλυμα), Εράτυρα, Οβλόστιοι, Φυλακαί. (Τυμφαία): Αιγίνιον, Βούνειμα (κατά μία παράδοση την ίδρυσε ο Οδυσσέας), Τραμπύα.
5) Εορδαία: Άρνισσα, Βοκερία, Γραία, Γρήια, Εορδαία, Κέλλα, Κράννα.
6) Ημαθεία: Βέρροια, Κίτιον (η σημερινή Νάουσα).
7) Κριστωνία: Αντιγόνεια, Γυναικόκαστρον, Κρηστών (Κρηστώνα), Ξυλόπολις, Τέρπυλος.
8) Λυγκηστίς: Βεύη, Βιτώλια ή Βουτέλιον (Μοναστήρι), Ηράκλεια, Κέλλα ή Κέλλη, Λύχνιδος, Πύλαι (περιοχή Αχρίδας).
9) Μυγδονία: Απολλωνία, Αρεθούσα, Θέρμη, η μετέπειτα Θεσσαλονίκη, εξ ου και ο Θερμαϊκός κόλπος, Λιτή, Σίνδος.
10) Ορεστίς: Άργος Ορεστικόν, Βάττυνα, Κέλετρον ή Κήλητρον (η σημερινή Καστοριά), Κρεπενή, Λύκα ή Λύκη (πόλη επί της νησίδας του Αγ. Αχίλλειου), Νεστόριον.
11) Οδομαντική Ηδωνίδα: Σίρις ή Σίρρα (η σημερινή Σέρρες).
12) Παιονία: Αντιγόνεια (Νεγκότινο), Αστραίον (Στρώμνητσα), Δόβηρος (Δοϊράνη), Στενά (Σιδηραί πύλαι).
13) Πελαγονία: Αλαλκομεναί, Βρυάριον, Πρίλαπος (Πρίλεπ), Πισσαίον, Στύβαρα.
14) Πιερία: Δίον, Λείβηθρα, Πίμπλεια, Πύδνα.
15) Σιντική: Γήρασκος, Ηράκλεια, Ορβήλια, Παροικόπολις, Σκοτούσα, Τρίστωλος.
16) Χαλκιδική: Άκανθος, Απολλωνεία / Απολλωνία, Μένδη, Όλυνθος, Πίλωρος / Πύλωρος, Πολύγυρος, Ποτίδαια, Σπάρτωλος, Στάγειρα.
Όλες αυτές οι Πόλεις ανασκαμμένες και μη μαρτυρούνται σε αρχαία κείμενα. Είναι η πολιτισμική προίκα για να μπορούν να επαίρονται σήμερα οι οικούντες την γη της Μακεδονίας. Αλλά ποιοί; Αυτοί που ομιλούν και γράφουν την ελληνική, την προγονική γλώσσα και γραφή. Όλοι οι άλλοι, οι οποίοι κατά καιρούς ήρθαν και ρίζωσαν και αυτοί, λόγω του ομόθρησκου, σ’ αυτόν τον τόπο είναι «ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΙ ΕΣ ΑΕΙ» από τους περήφανους και φιλόξενους Μακεδόνες.
Η Μακεδονική γη είναι πολύμορφη. Ψηλά βουνά περιβάλλουν μεγάλες πεδινές λεκάνες και αρκετοί ποταμοί διαπερνούν μέσα από αυτές μέχρι να εκβάλλουν στην θάλασσα. Η ορεινή περιοχή που αποτελεί την ενδοχώρα ονομάζεται «ΑΝΩ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και οι παράκτιες πεδινές περιοχές ορίζονται ως «ΚΑΤΩ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ».
Την γη της «ΑΝΩ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» αποτελούν οι: η Ελίμεια, η Εορδαία, η Λυγκηστίδα, η Πελαγονία, η Παιονία και η Ορεστίδα.
Την «ΚΑΤΩ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» απαρτίζουν οι: Αλμωπία, Βισαλτία, Βοττιαία, Ημαθεία, Κριστώνα, Μυγδονία, Οδομαντική Ηδωνίδα, Πιερία, Σιντική και Χαλκιδική.
Η γη των Μακεδόνων λοιπόν ορίστηκε ως «ΑΝΩ» και «ΚΑΤΩ» λόγω του φυσικού της αναγλύφου. «ΑΝΩ» η γη επί των ορέων και «ΚΑΤΩ» η παράκτια και πεδινή ζώνη. Έτσι αναφέρεται και από τους Ηρόδοτο, Θουκυδίδη και Στράβωνα. Ηρόδοτος, «εσβολήν ες θεσσαλούς κατά την Άνω Μακεδονίην, διά Περραιβών κατά Γόννων Πόλιν …… η στρατιή η Ξέρξεω …». Θουκυδίδης, «Το γαρ Μακεδόνων εισί και Λυγκησταί και Ελιμιώται και άλλα έθνη επάνωθεν, α ξύμμαχα μεν εστί τούτοις και υπήκοα, βασιλεί δ’ έχει κατ’ αυτά …». Στράβων «Ότι Πηνειός ορίζει την Κάτω και προς τη θαλάττη Μακεδονίαν από Θετταλίας και Μαγνησίας, Αλιάκμων δ’ την Άνω Μακεδονίαν ..».
Η γη της Άνω Μακεδονίας μπορεί να καυχάται ότι έδωσε το πρώτο γραπτό κείμενο της Ευρώπης ως δείγμα πολιτισμού. Η πινακίδα του Δισπηλιού της Καστοριάς ίσως το πρώτο γραπτό κείμενο της Ευρώπης. Χαραγμένη επάνω σε μια σανίδα μια προσευχή, ίσως προς τον Θεό των υδάτων Ποσειδώνα. «Ερώ εντηρέν και σίντους νο(νοώ) μακ(μακράν), ερώ Ρα πα κοτόρο δόσου κα τα». Επιθυμώ πλαγίως ενεργούντα διπρόσωπο και κλέφτες να τους νιώθω μακριά μου, επιθυμώ βεβαίως και χωρίς προσχεδιασμό να δώσω κάτι ως τάμα για την προστασία σου Θεέ μου.

Η πινακίδα του Δισπηλιού, με γραφή 7.500 χρόνων! 

Επτάμισι χιλιάδες χρόνια πριν μια προσευχή προσδιορίζει τον λόγο και τα Γραμματικά αυτού στοιχεία (π.χ. δόσου), μα εμείς στην Άνω Μακεδονία και σήμερα έτσι συντάσσουμε στον προφορικό μας λόγο τους ρηματικούς τύπους πχ. (παένου, πλένου, δένου, βαρένου), 7.500 χρόνια μετά δεν άλλαξε τίποτα.
Αλλά και στο Εζέροβο της Βουλγαρίας, η στέψη ενός δαχτυλιδιού εγχάρακτη με απόλυτη πρωτοελληνική γραφή αποφαίνεται.


ΡΟΛΙΣΤΕΝΕΑΣΝΕΡΕΝΕΑΤΙΛΤΕΑΝΗΣΚΟΑΡΑ Ι ΕΑΔΟΜΕΑΝΤΙΛΕ Ι ΥΠΤΑΜΙΗΕΡΑ Ι
ΡΟΛΙΣ ΤΑΝΕΑΣ ΝΕΡ ΕΝ ΕΑ ΤΙΛ ΤΕΑ ΝΗΣ ΚΟΑ ΡΑ Ι ΕΑ ΔΟΜΕ ΑΝ ΤΙ ΛΕ Ι ΥΠ ΤΑΜΙΗ ΕΡΑ Ι
Νεοελληνική ερμηνεία:
Κυλινδρικό δοχείο σπόρων τανέας για τα δώματα του κάτω κόσμου εντός άφησε (εναπόθεσε). Λυπημένος δήθεν (φαινομενικά) και απέχων από φαγητό φώναξε, Θεέ μου αυτά τα καλοχρωματισμένα οικήματα (τους ταφικούς θαλάμους) όταν κάποιο (άσχετο άτομο) πει υπό την διαχείρισή μου είναι εκκένωσε τα (άφησε τα άδεια).
Διάσπαρτα σε όλη την Μακεδονική γη κείμενα επιγραφών μαρτυρούν ονόματα Πόλεων και Ανθρωπονύμια, αυτών που έζησαν αλλά και ζουν σ’ αυτήν μέχρι και σήμερα. Παραθέτω κάποια από αυτά καθώς και τον τόπο που βρέθηκαν. Αυτό αποτελεί την Μέγιστη απόδειξη, περί των παλαιών και των νυν οικούντων, οι οποίοι συνεχίζουν να ονοματίζονται με τα ίδια προγονικά ονόματα, ούτε η Ορθοδοξία με την διαχρονική παρέμβασή της δεν μπόρεσε να αλλάξει ή να αλλοτριώσει αυτά.

Σιάτιστα, Κοζάνης:


Αρχαία Γρήια Εορδαίας. Σημερινός Οικισμός Κοιλάδας, Κοζάνη:


Νησίδα Αγίου Αχίλλειου Φλώρινας:


Καρυοχώρι Εορδαίας Κοζάνης:


Βεγόρα Νομού Φλώρινας:


Βελβενδός Κοζάνης:


Αχλάδα Φλώρινας:


ΚΑΤΑΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΛΛΑΣ


(ΘΕΤΙΜ)ΑΣ ΚΑΙ ΔΙΟΝΥΣΟΦΩΝΤΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΑΜΟΝ ΚΑΤΑΓΑΦΩ ΚΑΙ ΤΑΝ ΑΛΛΑΝ ΠΑΣΑΝ ΓΥ(ΝΑΙΚ)ΩΝ ΚΑΙ ΧΗΡΑΝ ΚΑΙ ΠΑΡΘΕΝΩΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΔΕ ΘΕΤΙΜΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΚΑΤΤΙΘΕΜΑΙ ΜΑΚΡΩΝΙ ΚΑ(Ι ΤΟΙΣ Δ)ΑΙΜΟΣΙ ΚΑΙ ΟΠΟΚΑ ΕΓΩ ΤΑΥΤΑ ΔΙΑΛΕΞΑΙΜΙ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΟΙΗΝ ΠΑΛLΙΝ ΑΝΟΡΟΞΑΣΑ (ΟΤΙ) ΓΑΜΑΙ ΔΙΟΝΥΣΟΦΩΝΤΑ ΠΡΟΤΕΡΟΝ ΔΕΜΗ ΜΗ ΓΑΡ ΛΑΒΩΙ ΑΛΛΑΝ ΓΥΝΑΙΚΑΝ. ΑΛΛΗ ΕΜΕ(ΥΕΝ) ΣΥΝΚΑΤΑΓΗΡΑΣΑΙ ΔΙΟΝΥΣΟΦΩΝΤΙ ΚΑΙ ΜΗΔΕ ΜΙΑΝ ΑΛΛΑΝ. ΙΚΕΤΙΣ ΥΜΩΜ ΓΙΝΟΜΑΙ (ΛΙ)ΑΝ. ΟΙΚΤΗΡΕΤΕ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΦΙΛ(ΙΟΙ) Δ’ ΑΓΙΝ ΑΓΑΡ ΙΜΕ ΦΙΛΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΗΜΑ ΑΛΛΑ (ΠΑΝΤ)Α ΦΥΛΑΣΣΕΤΕ ΘΕΜΙΝ ΟΠΩΣ ΜΗ ΓΙΝΗΤΑΙ ΤΑΥΤΑ ΚΑΙ ΚΑΚΑ ΚΑΚΩΣ ΘΕΤΙΜΑ ΑΠΟΛΗΤΑΙ (ΟΥ Κ)ΑΛ(ΛΙ)ΟΝ Α(ΓΩ) ΞΥΝΜ(ΟΤ)ΕΣ ΠΛΙΝ ΕΜΟΣ ΕΜΕ ΔΕ(Ο)Ν ΔΑΙΜΟΝΑ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΑΝ ΓΕΝΕΣΤΑΙ ................ Ε(Σ)ΤΩ Α(ΝΑΞ)ΙΑ ΑΤΟ(Ν) Ε(Α) ΙΜΕ ΓΕ(ΡΑ)
Της Θετίμας και του Διονυσοφώντος ως συμπλήρωμα του ανθρώπινου βίου τους και την τελετή της σύζευξης αυτών καταγράφω και την άλλη οποιονδήποτε γυναικών και την εν χηρεία ευρισκομένην και Κορασίδων αγνών προπαντός δε της Θετίμας και δίνω εγγυήσεις στον Μάκρωνα (Θεό εκ Πόντου) και στους δαίμονες και ορκίστηκα εγώ αυτά να ξεχωρίσω και γνωρίζοντας πάλιν δεν σήκωσα βίαιη αντίδραση στα δικά σου. Ότι συνευρέθεις ερωτικά με τον Διονυσοφώντα πρότερον δε μήπως; Μήπως επειδή λάβει άλλη γυναίκα. Άλλη προσδοκούσε μαζί να γεράσει με τον Διονυσοφώντα και μηδέ (κάποια)μία άλλη. Ένθερμος παρακαλετής οδυρόμενος υπάρχω πραγματικά πολύ. Σπλαχνισθείτε με δαίμονες φιλικοί προς εμένα διότι πρέπει να καθοδηγήσετε την ανύμφευτη μητέρα λαχτάρα (πόθο) των φίλων όλων και κατά μόνας, αλλά πάντοτε να διαφυλάττετε το δίκαιο με σκοπό να μην γίνονται αυτά και χαιρέκακα ανέντιμα η Θετίμα χάνεται. Δεν είναι το καλύτερο σ ’εμένα να καθοδηγώ συνωμότες εκτός εάν εγώ το επιθυμώ ως πρέπον από τον δαίμονα και στο νεκρόδειπνο να ευρίσκεστε ................... στάθηκαν ανάξια, αυτόν επέτρεψαν να την αναζητεί μέχρι τα γεράματα.
Θα πρότεινα λοιπόν τον κάθε καλόπιστο αλλά και κακόπιστο κάτοικο αυτής της γης ο οποίος έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού να σέβεται την Ιστορία και την αλήθεια αυτής, γιατί αυτή είναι ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ του. Οι από την εποχή του Ιουστινιανού εισελθόντες στην γη της Μακεδονίας Σλάβοι (Σκλάβοι), ύστερα από τόσα χρόνια δεν κατάφεραν να μάθουν να γράφουν και να ομιλούν Ελληνικά, πως θέλουν να ονομάζουν εαυτούς Μακεδόνες, όταν η γραφή και τα ονοματεπώνυμα τους άλλον προσδιορίζουν χώρο καταγωγής. Γράφει ο χρονογράφος της εποχής «Η εγκατάσταση τους σε γενικές γραμμές είναι ειρηνική και στις περιοχές που εποικούν συνυπάρχουν με τον γηγενή πληθυσμό. Ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία δημιουργώντας ΣΚΛΑΒΗΝΙΕΣ στις εκβολές του Αλιάκμονα, του Στρυμόνα και του Νέστου….». Ναι διαβιούν ως φιλοξενούμενοι επί της Μακεδονικής γης, Μακεδόνες όμως θα τους επιτρέψει η Ιστορία να ονομασθούν, μόνον όταν Ελληνοπρεπώς ονοματισθούν και της των Ελλήνων παιδείας συμμετέχοντες ελληνικά γράψουν και Ελληνικά ομιλήσουν. Ειδ’ άλλως σφετεριστές αυτού νοούνται πρόσκαιροι, γιατί Κυρίαρχοι ως κατακτητές αυτής της γης ποτέ δεν υπήρξαν, παρά μόνον εργάτες γης επικουρούντες τους Έλληνες διαχρονικά. Μέχρι τότε όσο και αν γρυλλίζουν και όσο και αν πληρώνουν κάποιοι την προπαγάνδα τους, τα γραπτά επί της πέτρας θα τους απορρίπτουν ως μάρτυρες της Ιστορικής αλήθειας. Ούτως ή άλλως αυτή η ίδια η πόλις των Σκοπίων, πρωτεύουσα του σημερινού μορφώματος, βρίσκεται εκτός των ορίων ακόμα και της διευρυμένης Μακεδονίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Εγώ προσωπικά ως αυτόχθων κάτοικος της ΑΝΩ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Εορδαίος την καταγωγήν, ερωτώ; Αν αυτό παραχωρηθεί ως ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων, η ελεύθερη εντός Του Ελλαδικού χώρου ΑΝΩ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, πως θα αποκαλείται; Διότι οι γείτονες αυτόματα τον γεωγραφικό όρο οικειοποιούμενοι, θα ορίσουν την υπόλοιπη γη της Άνω Μακεδονίας πέραν των άλλων ως αλύτρωτη γη.
ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΩ ΤΟΝ ΤΟΠΙΚΟ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ ΜΟΥ ΤΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥ ΤΗΣ ΑΝΩ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΦΕΤΕΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΟΥ.
Οι διαβιούντες στην γη μου, ως φιλοξενούμενοι Σλάβοι, φιλοξενούμενοι θα παραμείνουν «ΕΣ ΑΕΙ», γιατί ως κατακτητές υπό τους Στέφανο Δουσάν και Σαμουήλ προ εκατονταετηρίδων εκδιώχθηκαν και στα εναπομείναντα υπολείμματά τους λόγω του ομόθρησκου προτρέπω, ΜΗ ΠΑΡΑΧΑΡΑΣΣΕΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ, Η ΝΕΜΕΣΙΣ ΔΙ’ ΑΥΤΗΣ Ο ΤΙΜΩΡΟΣ ΣΑΣ. ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΕΛΓΟΥΝΤΕΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΚΟΙΛΙΔΑ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.
Σε κανένα κείμενο των οικούντων σήμερα στο Κρατίδιο της FYROM δεν διάβασα να αποκαλούνται Πελαγόνες, Παίονες και Λυγκηστές. Είναι γνωστό σε όλους τους ερευνητές, ότι τους εναπομείναντες αυτόχθονες ΕΛΛΗΝΕΣ, που δεν είναι λίγοι, τους εξανάγκασαν σε σλαβοποίηση των ονομάτων και των Επιθέτων αυτών δια της ΒΙΑΣ κατά την εποχή του κουμμουνισμού. Αν οι εκεί Έλληνες δεν μετασχηματίζονταν σε Σλάβους δεν μπορούσαν να καταλάβουν κανένα Δημόσιο αξίωμα. Προτείνω λοιπόν, αν είσαστε Δημοκρατική Χώρα όπως ισχυρίζεστε, ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΗ ΑΥΤΩΝ, δώστε τους το δικαίωμα ως παλαιούς Μακεδόνες να ομιλούν και να ονοματίζονται Ελληνοπρεπώς. Τότε θα δύνασθε να καταθέτετε ότι: εντός των ορίων του Κρατιδίου της FYROM υπάρχει και τμήμα γης της Άνω Μακεδονίας (Πελαγονία, Παιονία και μέρος της Λυγκηστίδος), που μετά την διάλυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας έμεινε υπό Σερβικό έλεγχο και τώρα βρίσκεται εντός της FYROM αυτό και τίποτε άλλο.
Εξ άλλου ο μεγάλος Σλάβος Ηγέτης της Πάλαι Ποτέ Γιουγκοσλαβίας ΤΙΤΟ όταν προσδιόρισε γεωγραφικά και διοικητικά αυτήν την γη που ήταν στην επικράτειά του, την ονόμασε ΒΑΡΝΤΑΡΣΚΑ. Αυτό έμεινε ως ΙΣΤΟΡΙΚΗ αλήθεια καταγεγραμμένο σε ένα γραμματόσημο της τότε Γιουγκοσλαβίας. Όσο την Αρχαία Βιτώλια θα την αποκαλείτε Μπίτωλα και την Πρίλαπο Πρίλεπ θα αυτοακυρώνεστε από την ΙΣΤΟΡΙΑ γιατί Έλληνες Μακεδόνες δεν είστε, αφού δεν μπορείτε να γράφετε και να προφέρετε σωστά τα επί της πέτρας γεγραμμένα που είναι μόνον ΕΛΛΗΝΙΚΑ και ΟΧΙ ΚΥΡΙΛΛΙΚΑ. Στην γη των Γάλλων, των Ισπανών, του Μεγάλου Βασιλείου και των γειτόνων Ιταλών, μετανάστευσαν ειρηνικά πολλοί Αφρικανοί εδώ και αιώνες, σεβόμενοι όμως την γη που τους φιλοξενεί, κανένας τους δεν τόλμησε να βιάσει κατά το δικό του δοκούν την ΙΣΤΟΡΙΑ παραφράζοντάς την.

Γραμματόσημο, στο οποίο αναγράφεται το αυθεντικό όνομα των Σκοπίων: Βαρντάρσκα. 

Τα συμφέροντα έρχονται και παρέρχονται, κάποτε θα σταματήσουν οι πληρωμένες προπαγάνδες που βρίσκονται πίσω από αυτόν τον σφετερισμό, ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, τότε η πολύπαθη αυτή γη θα μείνει μετέωρη και έρμαιο των ανομιών και των αμαρτημάτων αυτών που όρισε ως Ταγούς και Κυβερνήτες. Η ΝΕΜΕΣΙΣ θα αποδώσει «τα των ΕΛΛΗΝΩΝ τοις ΕΛΛΗΣΙ ως δικαίωμαν το από ιστορίης προερχόμενον». Σε μια κρίση ειλικρίνειας εξ’ άλλου ένας πρώην ηγέτης της Γείτονος ονόματι Κίρο Γκλιγόρωφ ομολόγησε δημοσίως σε μέσο μαζικής επικοινωνίας «ΝΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΛΑΒΟΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ» και είναι η κοινή λογική και αλήθεια. Το Τμήμα γης της Άνω των Ελλήνων Μακεδονίας που σήμερα συμπεριλαμβάνεται στην επικράτεια της FYROM εδαφικά αποτελεί το 35% περίπου του συνόλου της όλης του επικράτειας. Παραπέμπω στην Παγκόσμια των Κρατών πρακτική που ονοματοδότησε αυτά, υπάρχει άλλο ιστορικό προηγούμενο που ένα μικρό μέρος του συνόλου της επικράτειας κάποιας χώρας να ονοματίζει το σύνολο αυτής; και πέραν αυτού, η μικρής έκτασης Γαλλική Βρετάνη, στάθηκε ο φραγμός να προσδιορισθεί το Ηνωμένο των Άγγλων Βασίλειο ως Μεγάλη Βρετανία. Αυτό δεν αποτελεί ιστορικό τετελεσμένο και παράδειγμα σεβασμού προς τους Γείτονες;
Ως συμπέρασμα λοιπόν όλων των παραπάνω κάθετα και αμετάκλητα την θέση μου καταθέτω σε οποιονδήποτε Έλληνα ηγέτη και Ξένο Μεσολαβητή εμπλακεί με το θέμα αυτό, μην διαπράξετε ΥΒΡΙΝ επί της ιστορίας γιατί ως Εφιάλτες θα καταγραφείτε από αυτήν, τα συμφέροντα και οι προπαγάνδες έρχονται και παρέρχονται και λήθη για τους ανομίσαντες δεν θα υπάρξει.
 
 


Το διαβάσαμε από το: ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2018/01/blog-post_657.html#ixzz54efGWXxr

Έρευνα του Ελβετικού Ινστιτούτου Γενετικής "iGENEA" βρίσκει 300.000 Έλληνες στα Σκόπια, 900.000 στην Αλβανία και 4.400.000 στην Βουλγαρία!



Η γενετική έρευνα διήρκεσε πάνω από 10 χρόνια, χρησιμοποιώντας εκτενή βιβλιογραφία από περίπου 500 επιστημονικές πηγές και σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους, είχε δημοσιευθεί αρχικά το 2010, προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στα Σκόπια το 2014 και επανέρχεται και πάλι σήμερα από σκοπιανά ΜΜΕ (2017), που ψάχνουν να βρουν "ποίοι τελικά είναι οι κάτοικοι των Σκοπίων".

300.000 ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ
   Σύμφωνα λοιπόν με το γράφημα του iGENEA το 15% των Σκοπιανών είναι Έλληνες στο DNA τους! Δηλαδή 300.000 Έλληνες! (2 εκ. κάτοικοι επί 15%).

   Επίσης οι Σλάβοι (Σέρβοι) είναι 15% (300.000), οι Αλβανοί μόλις 10% (200.000), οι Τεύτονες (γερμανικό φύλο της Βαλτικής που πέρασε τον Δούναβη) 20% (400.000) και οι πλαστογράφοι που αυτοαποκαλούνται "Μακεδόνες" μόλις 30%, δηλαδή 600.000! Όπως γνωρίζουμε δε, ένα μεγάλο μέρος από αυτούς, τους Σκοπιανούς, έχει βουλγαρική συνείδηση και γι΄ αυτό προσπαθεί να τους προσεταιριστεί εντατικά τελευταία η Σόφια...


900.000 ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ
  Στην Αλβανία πάλι, υπάρχει μεγάλη ανατροπή, αφού στην γενετική έρευνα του iGENEA, προκύπτουν 14% Έλληνες, δηλαδή σχεδόν 400.000 (2.831.000 κάτοικοι επί 14%), ενώ αναφέρονται και 18% Θράκες, στην ουσία και πάλι Έλληνες, δηλαδή άλλοι 500.000! Συνολικά επομένως στην Αλβανία ζουν 900.000 Έλληνες! Αυτό προδίδουν και τα χαρακτηριστικά πολύ μεγάλης μερίδας νοτίων "Αλβανών", αλλά και οι εκτιμήσεις  ιστορικών για ελληνικής καταγωγής "Τόσκηδες"!

  900.000 Έλληνες, είναι όμως το 1/3 της σημερινής Αλβανίας! Και επομένως μιλάμε για κάτι πολύ περισσότερο της Βορείου Ηπείρου!

   Σημειώνουμε πως στα χρόνια των επιδρομών από τη Δύση αρχικά των Οστρογότθων και μετέπειτα των Νορμανδών κυρίως, το Βυζάντιο έστειλε ελληνικό στρατό και κατοίκους να πυκνώσουν την περιοχή του Δυρραχίου (αρχαία Επίδαμνος), ώστε να εμποδίζονται οι εισβολές! Πολλοί Στρατηγοί μας έγιναν τότε εκεί και γαιοκτήμονες και πολλοί επίσης στρατιώτες μας εγκατέστησαν τις οικογένειές τους, ώστε να τονωθεί η αμυντική θωράκιση της στρατηγικής περιοχής. Από το Δυρράχιο άλλωστε ξεκινούσε η Εγνατία Οδός και μέσω Θεσσαλονίκης κατέληγε στην Κωνσταντινούπολη.

   Η Άννα Κομνηνή, εκθειάζει μάλιστα τα ψηλά, δωδεκάμετρα  βυζαντινά τείχη του Δυρραχίου (δύο ράχες - βουνά), που ήταν τόσο φαρδιά ώστε να προχωρούν πάνω τους τέσσερις ιππείς ταυτόχρονα με τα άλογά τους!

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ 60% ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ
   Σύμφωνα με τα σκοπιανικά δημοσιεύματα, οι έρευνες της iGENEA σχετικά με την Βουλγαρία, έδειξαν ότι το 49% είναι "Θράκες" δηλαδή Έλληνες, ενώ υπάρχει και ένα 11% με την καθαρή αναφορά "Έλληνες"! Αυτά σημαίνουν πως στη Βουλγαρία (μεγάλο μέρος της οποίας είναι η Βόρεια Θράκη μας, γνωστή και σαν Ανατολική Ρωμυλία) υπάρχουν 60% Έλληνες, δηλαδή 4.400.000! Επί συνόλου 7.351.000 κατοίκων! 
Χάρτης Βόρειας Θράκης (Ανατολική Ρωμυλία)  με όλα τα ελληνικά χωριά και πόλεις μας - πηγή χάρτη
Χάρτης  μικρής, αρχικής Βουλγαρίας και της ελληνικής Ανατολικής Ρωμυλίας
(Βόρειας Θράκης) πριν την άνανδρη αρπαγή της το 1878 - πηγή χάρτη

  Τονίζουμε ότι στην έρευνα των Ελβετών, υπάρχουν εξόφθαλμες σκοπιμότητες, όπως η αναφορά σε "Μακεδόνες" και "Ιλλυρίους", εθνότητες που δεν υπάρχουν και μπήκαν με τις λέξεις αυτές για να στηρίξουν τα Σκόπια και να πλήξουν την Σερβία ή ο σκόπιμος διαχωρισμός Ελλήνων από τους Θράκες. Ωστόσο μέσα και από αυτό ακόμη το κλίμα, προκύπτουν συνταρακτικά στοιχεία για τις ρίζες του Ελληνισμού στα κράτη της Χερσονήσου, πολλά από τα οποία τολμούν και μας κουνούν ακόμη το δάχτυλο! 

   Αν όμως δουν τους αριθμούς που προκύπτουν, θα νιώσουν να χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια τους! Διότι εάν η Ελλάδα αποφασίσει να χρησιμοποιήσει όλα τα "πιόνια" στη σκακιέρα της, θα τρέχουν και δεν θα προλαβαίνουν... Και ο νοών νοείτω...


Το διαβάσαμε από το:  http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2018/01/igenea-300000-900000-4400000.html#ixzz54ecRnFDj

ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΤΟ ΨΩΜΙ ΚΙ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ. ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΑΘΗΤΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


Μερικές φορές οι φωνές των απλών ανθρώπων είναι πιο βροντερές και καθηλωτικές από εκείνες των πολιτικών και εκείνων που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Διαβάστε την επιστολή της Ισμήνης Παπάζογλου, μαθήτριας της Γ’ τάξης του Ενιαίου Λυκείου Θεσσαλονίκης, με αφορμή το Σκοπιανό ζήτημα και όσα μαγειρεύονται τις τελευταίες μέρες για το όνομα της γειτονικής χώρας:


Είμαι μαθήτρια της Γ Λυκείου Ενιαίου Λυκείου Θεσσαλονίκης, είμαι γέννημα θρέμμα της Μακεδονίας εγώ, όπως ο πατέρας, η μητέρα μου, οι παππούδες και οι γιαγιάδες, οι πρόγονοί μου σε βάθος χρόνου.
Το αίμα της ράτσας με καλεί να ορθώσω ανάστημα και λόγο, να βροντοφωνάξω στην κυβέρνηση και σε όλη την πολιτική ηγεσία του τόπου μας.


Μην πουλάτε την ιστορία μας, μην ξεπουλήσετε τη Μακεδονία, τη χώρα ηρώων, αγέρωχων αγωνιστών, μην υποκύψετε στις πιέσεις των ισχυρών, είμαστε λίγοι ναι, όμως έχουμε ψυχή να αγωνιστούμε, να υπερασπισθούμε σαν τον Διγενή Ακρίτα την Ιστορία μας, τις αξίες μας, τα ιδανικά μας.


Αφήστε τά μας παρακαταθήκη. Είναι ο Θώρακάς μας, η ασπίδα μας για το μέλλον που φαντάζει δυσοίωνο.


Η Μακεδονική ψυχή θεριεύει και πετιέται στους αγέρηδες του κόσμου ζητώντας δικαίωση.


Ζωντανεύουν οι νεκροί τούτης εδώ της γης για να αρματωθούν και να παλέψουν. Δεν μοιράζεται η ιστορία, το ψωμί μοιράζεται και ο πλούτος.


Ντροπή σου Έλληνα αν πουλήσεις τη Μακεδονία.


Ισμήνη Παπάζογλου

Το διαβάσαμε από το:  http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2018/01/blog-post_165.html#ixzz54eZnENhk

Ο Λαιμός ήξερε από κόντρες, ζευγαράκια και σάντουιτς

Ο Λαιμός ήξερε από κόντρες, ζευγαράκια και σάντουιτς
Αν πρόλαβες την καντίνα στο τέλος του Λαιμού, έχεις φιληθεί στο αμάξι με το κορίτσι σου και έχεις παρακολουθήσει τουλάχιστον μια κόντρα, έχεις ζήσει την πιο ιστορική στιγμή του Λαιμού.

Ο Λαιμός θεωρείται ένα από τα πιο γραφικά σημεία που θα συναντήσει κανείς στα νότια προάστια. Εκτός από τους Αθηναίους προσελκύει και κόσμο από εξωτερικό, ενώ το γεγονός ότι αποτελεί το «σπίτι» του Αστέρα κάνει την περιοχή (μαζί με τη Βουλιαγμένη), μια από τις 10 ακριβότερες στην Ευρώπη. Ξεχωρίζει για τον υπέροχο δρόμο της Απόλλωνος που καταλήγει στη θάλασσα και είναι αναμφισβήτητα ένα από τα σημεία του Νότου που δεν γίνεται να μην τα ερωτευτείς. Όλοι μας έχουμε τουλάχιστον μια ή και περισσότερες αναμνήσεις από τον Λαιμό. Ωστόσο υπήρξε μια εποχή όπου ο δρόμος για τον Λαιμό δεν οδηγούσε στο Moorings, ούτε τελείωνε σε μια αυτοσχέδια πλατεία που σε ανάγκαζε να κάνεις αναστροφή.
«Πίσω στη δεκαετία του ’90 και μην σου πω και από τα μέσα του ’80, ο Λαιμός ήταν διάσημος για τρία πράγματα: Τις κόντρες, το χαμούρεμα στο αμάξι με τις κοπέλες και τα σάντουιτς της καντίνας στο τελείωμα του δρόμου».
Ο Δήμητρης Χ. ήταν ένα από τα παιδιά που μεγάλωσαν με τις ταινίες του Στάθη Ψάλτη και του Σταμάτη Γαρδέλη. Όταν οι δύο ηθοποιοί έκαναν διάσημες τις μηχανοκόντρες μέσα από τις ταινίες, οι Νότιοι αποφάσισαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα τους.
«Κατ' αρχάς πρέπει να πω το εξής: Ότι το κομμάτι του Λαιμού, είχε ξεκινήσει αρχικά ως σημείο για κόντρες με μηχανές και όχι για αυτοκίνητα. Τα αυτοκίνητα ήρθαν αργότερα στο παιχνίδι, τουλάχιστον στο κομμάτι της κόντρας. Ξεκινούσαμε από τον Λαιμό, διασχίζαμε την Παραλιακή ως ένα συγκεκριμένο σημείο και στην συνέχεια γυρίζαμε πίσω. Όταν ήρθε η δεκαετία του ’90, ειδικά τα πρώτα τρία χρόνια ερχόντουσαν και αμάξια. Αλλά κάπου η όλη φάση μετά ηρέμησε. Οι περισσότεροι ερχόντουσαν για να απομονωθούν με το κορίτσι και να πάρουν σάντουιτς από την καντίνα. Και χωρίς υπερβολές είχε ένα από τα νοστιμότερα», αναφέρει ο Δημήτρης.
Ο Λαιμός εκείνη την εποχή, μάζευε πολύ μεγαλύτερη γκάμα Νοτίων από ότι θα περίμενε κανείς. Ο κόσμος ερχόταν από Αργυρούπολη και Γλυφάδα, Βουλιαγμένη και Βούλα, Ελληνικό και Βάρκιζα. Είτε ήθελες μερικές ώρες με το κορίτσι σου, είτε απλά επιθυμούσες ένα σάντουιτς με την παρέα, ο Λαιμός μετατράπηκε σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά hot spots που έγιναν ποτέ στον Νοτιά.
«Για τα ραντεβού στα αμάξια υπήρχε αυτός ο άγραφος νόμος της διακριτικότητας. Τα αμάξια στήνονταν το ένα δίπλα στο άλλο κατά μήκος του δρόμου, με τους πιο τυχερούς να βρίσκονται στην απέναντι γωνία από εκείνη της καντίνας. Δεν έκαναν απαραίτητα ‘‘περίεργα’’ πράγματα. Αλλά από τη στιγμή που τα φώτα ήταν κλειστά δεν ενοχλούσες για κανέναν λόγο».
Τα 90’s ήταν συν των άλλων η εποχή των «ματάκηδων» και των «επιδειξιών». Σε ένα μέρος όπως ο Λαιμός υπήρχαν ποτέ άραγε τέτοια περιστατικά;
«Όχι τόσο πολύ διότι ο χώρος ήταν μικρός και είχε πολύ κόσμο. Ήταν πολύ δύσκολο να απομονωθείς τελείως. Υπήρχαν οι διάφορες παρέες με μηχανές που ενοχλούσαν τα ζευγαράκια για πλάκα, αλλά ποτέ δεν υπήρχε κάτι σοβαρό. Τουλάχιστον, όχι κάτι που να το έχω ακούσει εγώ». Ο Δημήτρης αντιθέτως, αποκαλύπτει μια άλλη μελανή σελίδα στην ιστορία του Λαιμού.
«Ένα θέμα μεγάλο ήταν τα ναρκωτικά. Αν έκανες την βόλτα σου την επόμενη μέρα το πρωί όλο και κάποια ένεση θα έβρισκες πεταμένη. Ήταν όπως ξέρεις και εσύ η εποχή της ηρωίνης όπου η ένεση ήταν καθημερινότητα. Και τσιγαριλίκια προφανώς. Θυμάμαι ακόμη μια παρέα στα πιο χαμηλά βράχια που μαζευόταν και άκουγε Ενδελέχεια στο κασετόφωνο. Η μυρωδιά μαρτυρούσε τα πάντα. Ευτυχώς δεν είχαμε περιπέτειες με ναρκομανείς».
Στο κομμάτι του φαγητού, ο Λαιμός είναι ένα από τα ιδανικότερα μέρη για ψάρεμα. Οι ψαράδες που βρίσκονται εκεί, αναφέρουν πως θέλει υπομονή και αν είσαι καλός και πεπειραμένος μπορείς να φύγεις με καλές ψαριές. Ωστόσο η νεολαία δεν το έριχνε στο ψάρεμα αλλά…στο σάντουιτς. Η καντίνα η οποία βρισκόταν στο τέλος του δρόμου εξυπηρετούσε ανελλιπώς τις πείνες των Νότιων παιδιών. Ο Γιάννης Μ. ήταν από τα παιδιά που μεγάλωσαν με αυτά τα σάντουιτς.
«Χωρίς υπερβολές πήγαινα κάθε Παρασκευή και Σάββατο. Αυτός έφταιγε για τα κιλά μου! Δεν είχε σημασία αν θα ήμουν πριν για καφέ ή θα πήγαινα μετά για μπύρες. Η καντίνα ήταν spot και τα σάντουιτς ήταν από τα καλύτερα που έβρισκες εκεί έξω. Επίσης τον καιρό εκείνο δεν υπήρχαν κινητά και με το να πας, σίγουρα θα πετύχαινες κάποιον φιλική παρέα. Οπότε υπήρχε και αυτή η περιέργεια του στυλ ‘‘πάμε να δούμε ποιος θα ναι εκεί’’. Τις περισσότερες φορές, τα αμάξια έκαναν αναστροφή γιατί δεν υπήρχε πουθενά χώρος για να παρκάρουν. Αλλά σίγουρα ο νούμερο ένα λόγος που πήγαινες ήταν τα σάντουιτς. Μεγάλο και αφράτο ψωμί το οποίο στο έψηνε κιόλας. Ήταν η αρχή ή το τέλος για άλλη μια υπέροχη νύχτα. Αυτό που ξέρω είναι ότι κάποια στιγμή έγινε το γνωστό τοιχάκι σε εκείνο το σημείο και φτιάχτηκε ένα πιο ολοκληρωμένο αναψυκτήριο. Δεν ήταν άσχημο, αλλά μου άρεσε το άρωμα 80s που είχε η παλιά. Και ναι αυτή η καντίνα για μας ήταν κομμάτι της καθημερινότητας μας».
Σήμερα ο Λαιμός είναι ιδανικός για βόλτα με την οικογένεια ενώ ο δρόμος του οδηγεί σε ένα από τα ομορφότερα μαγαζιά που μπορεί να βρει κανείς, το Moorings. Ιδανικό spot για επαγγελματικές φωτογραφήσεις, βόλτα με το αμάξι, ή ακόμη και για ένα χαλαρό άραγμα με μπύρες ατενίζοντας τη θάλασσα. Εκεί που κάποτε οι μηχανές όργωναν τους δρόμους, υπάρχει μια τεράστια γατοοικογένεια που έχει κάνει κατάληψη, με τους τριγύρω κατοίκους να τις φροντίζουν.
Την επόμενη φορά που θα βρεθείς στο ακρογωνιαίο σημείο της Βουλιαγμένης, προσπάθησε να ακούσεις τους ήχους από τις μηχανές και να μυρίσεις το ζεστό ψωμί της καντίνας. Γιατί τα Νότια, είχαν πάντα να προσφέρουν τις καλύτερες αναμνήσεις.

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

«Μακεδονικό», μια διεθνής πλεκτάνη από το 1878


Από το ιστολόγιο '' ΕΘΝΗΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΛΛΑΔΑ

Όπως όλα δείχνουν, ειδικά μετά το πέρας της σύσκεψης υπό τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στις 4 Ιανουαρίου 2018 και τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, στόχος της κυβέρνησης είναι να δοθει λύση στο ζήτημα της ονομασίας της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας μέσα στο 2018.

Χάρτης του Κλαύδου Πτολεμαίου (100-160 μ.Χ.). Ξεχωρίζει η Μακεδονία, από τις δυο περιοχές που απαρτίζουν σήμερα το κράτος των Σκοπίων, τη Δαρδανία και την Άνω Μοισία

Μακριά από ιδεολογικές και πολιτικές προκαταλήψεις, θα επιχειρήσουμε να προσεγγίσουμε περιληπτικά το θέμα, όπως αυτό μέσα από μια διεθνή πλεκτάνη ξεκίνησε πριν από 140 χρόνια και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. 

Μακεδονικός Αγώνας είναι η ένοπλη αντιπαράθεση την περίοδο 1904-1908 που διεξήχθη στη Μακεδονία (τότε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) μεταξύ κυρίως Ελλήνων, Βουλγάρων και Τούρκων, και δευτερευόντως Σέρβων από τη στιγμή που έγινε αντιληπτό πως η σημαντική αυτή επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα ήταν η επόμενη εδαφική της απώλεια.
Μακεδονικό Ζήτημα είναι οι εθνικο-χωροταξικές ανακατατάξεις που έγιναν την περίοδο 1878-1918 στη Βαλκανική και ειδικότερα στη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας, μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας, Σερβίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ιστορικά λέγοντας «Μακεδονία», αναφερόμαστε στο Βασίλειο και τον πολιτισμό των αρχαίων Μακεδόνων, που ανήκουν στο ελληνικό έθνος και αποτελούν αδιαμφισβήτητο κομμάτι της ελληνικής ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Ο κύριος κορμός της ιστορικής Μακεδονίας είναι μέσα στα σημερινά ελληνικά σύνορο και καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα της ελληνικής επικράτειας που διαχρονικά ονομάζεται Μακεδονία.
Γεωγραφικά λέγοντας «Μακεδονία», αναφερόμαστε σε μια ευρύτερη περιοχή που εκτείνεται στο σημερινό έδαφος διαφόρων βαλκανικών χωρών, με το μεγαλύτερο τμήμα της να βρίσκεται στην Ελλάδα και άλλα μικρότερα τμήματά της στην πΓΔΜ, τη Βουλγαρία και την Αλβανία.
Ο Ήλιος της Βεργίνας είναι ένα σύμβολο πάνω σε χρυσή λάρνακα που βρέθηκε το 1977 στις ανασκαφές της Βεργίνας, σε Βασιλικό τάφο της Μακεδονικής Βασιλικής Δυναστείας του Φιλίππου Β΄ και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το σύμβολο αυτό, η πΓΔΜ το χρησιμοποίησε στην κρατική της σημαία την περίοδο 1992-1995, προκαλώντας εύλογα την Ελληνική αντίδραση. Μετά την «Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995», το αντικατέστησε με σχηματοποιημένο ήλιο.


1878: Συνθήκη Αγίου Στεφάνου – Συνθήκη Βερολίνου
Μετά τον Ρωσο-τουρκικό πόλεμο (1877-8), η Βουλγαρία με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (Μάρτιος 1878), πέτυχε να ικανοποιήσει τις αξιώσεις της, αλλά η Συνθήκη δεν εφαρμόστηκε λόγω αντίδρασης της Μ. Βρετανίας. Ακολούθησε η Συνθήκη του Βερολίνου (Ιούλιος 1878), με την οποία δημιουργήθηκαν τρία ανεξάρτητα κράτη (Ρουμανία, Σερβία, Μαυροβούνιο) καθώς και το «Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας» χωρίς όμως τη Μακεδονία και την Ανατ. Θράκη που παρέμειναν στην Τουρκία. Η Συνθήκη του Βερολίνου είναι η γενέτειρα του Μακεδονικού Ζητήματος


1903: Η Εξέγερση του Ήλιντεν
Το ανεκπλήρωτο όνειρο των Βουλγάρων (να πάρουν τη Μακεδονία) ανέλαβε να το πραγματοποιήσει η «Μακεδονική-Ανδριανοπολίτικη Εσωτερική Επαναστατική Οργάνωση» με ηγέτη τον Γκότσε Ντέλτσεφ, ένα Βούλγαρο επηρεασμένο από τις ιδέες του Μαρξ και του Μπακούνιν. Μετά το θάνατό του (Μάιος 1903), οργανώθηκε η εξέγερση του Ήλιντεν στη Δυτ. Μακεδονία (Ιούλιος 1903) με πρώτο στόχο την αυτονομία της και στη συνέχεια την ενσωμάτωσή της, στη Βουλγαρία.
Σήμερα η Βουλγαρία ως μέλος (από 1/1/2007) της ΕΕ δεν μπορεί να έχει τέτοιες βλέψεις και αυτό το επιδιώκουν οι Σκοπιανοί, οι οποίοι προβάλουν τον Γκότσε Ντέλτσεφ ως έναν ψευτο-μακεδόνα ήρωα και την ημέρα εξέγερσης του Ήλιντεν (20/7/1903, 3/8/1903) ως ημέρα εθνικής γιορτής. Είναι αξιοσημείωτο ότι ενώ τιμόταν ως εθνικός ήρωας στη Βουλγαρία μέχρι το 1946, με την αλλαγή της πολιτικής της Βουλγαρίας στο Μακεδονικό, το αφιερωμένο σε αυτόν μουσείο έκλεισε και τα περιεχόμενά του μαζί με τα οστά του μεταφέρθηκαν στα Σκόπια.




1904-1908: Ο Μακεδονικός αγώνας

Το αντίδοτο στην εξέγερση του Ήλιντεν ήταν ο Μακεδονικός Αγώνας (1904-1908), ο οποίος έδωσε τότε στην ελεύθερη Ελλάδα τη δυνατότητα όχι μονάχα να επικαλείται την προαιώνια Ελληνικότητα της Μακεδονίας, ενάντια στη βουλγαρική – και κάθε άλλη ξένη – προπαγάνδα, αλλά και να πραγματοποιήσει το μεγάλο όνειρο του Ελληνικού Έθνους για την Απελευθέρωση της Μακεδονίας – και άλλων υπόδουλων ελληνικών περιοχών – με τους νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13, πρώτα κατά της Τουρκίας και έπειτα κατά της Βουλγαρίας.
1906: Αντιπαράθεση Σερβίας-Τουρκίας
Η Μακεδονία, και ειδικά η Θεσσαλονίκη με το λιμάνι της, έγινε το «μήλον της έριδος» αφενός για το κράτος της Σερβίας που είχε πλέον καταστεί περίκλειστο κράτος και επιζητούσε διέξοδο στη θάλασσα, και αφετέρου, για τους Βούλγαρους που ήθελαν να εκπληρώσουν το όνειρό τους, να προσαρτήσουν τη Μακεδονία. Όταν το 90% του παγκόσμιου εμπορίου, αναλογικά και του εθνικού, διακινείται μέσω θαλάσσης, γίνεται αντιληπτή η αξία ενός παράκτιου κράτους και αντιθέτως η απαξία ενός περίκλειστου.
1912-1913: Βαλκανικοί Πόλεμοι
Η Σερβία, κατ’ ανάγκη, στράφηκε για διέξοδο στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, το οποίο υπόψη ήταν υπό τουρκική δικαιοδοσία. Η Τουρκία έβαζε συνεχώς εμπόδια για την εξεύρεση μιας λύσης-συμφωνίας, γεγονός που επιδείνωσε τις σχέσεις Σερβίας-Τουρκίας και αποτέλεσε την αφορμή για την έκρηξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου (1912-13).


1914: Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης-ΕΖΛΘ
Στις 26 Οκτωβρίου 1912 η Θεσσαλονίκη απελευθερώνονται από τον Ελληνικό Στρατό. Με τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων (1913) και τον καθορισμό των συνόρων των Βαλκανικών κρατών, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, το οποίο εξυπηρετούσε μεγάλο μέρος της Βαλκανικής χερσονήσου, περιορίστηκε στην Ελληνική επικράτεια. Για τη συνέχιση του φυσικού του ρόλου, δηλαδή την εξυπηρέτηση όλης της Βαλκανικής, η ελληνική Κυβέρνηση το 1914 με το N.390/1914 ίδρυσε την Ελευθέρα Ζώνη Λιμένος Θεσσαλονίκης. Όμως, το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πόλεμου δεν επέτρεψε την υλοποίηση της.


1918: Η Ίδρυση της Γιουγκοσλαβίας
Η Γιουγκοσλαβία (ή Νοτιοσλαβία) ουσιαστικά δημιουργήθηκε την 1-12-1918, όταν ενώθηκαν τα Βασίλεια της Σερβίας και του Μαυροβουνίου με τις πρώην επαρχίες της Αυστροουγγαρίας που είχαν σλάβικο πληθυσμό. Το κράτος αρχικά ονομάστηκε «Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων» και το Νοέμβριο του 1929 μετονομάστηκε σε Γιουγκοσλαβία.


1924: Ελεύθερη Σερβική Ζώνη Λιμένα Θεσσαλονίκης
Για την εξυπηρέτηση του γιουγκοσλαβικού διαμετακομιστικού εμπορίου μέσω του λιμένος της Θεσσαλονίκης, το 1923 ξεκίνησαν συζητήσεις μεταξύ των δυο χωρών για τη δημιουργία Γιουγκοσλαβικής Ελευθέρας Ζώνης του λιμένος της Θεσσαλονίκης, η οποία τελικά άρχισε να λειτουργεί από 19-10-1925 και για πενήντα χρόνια (καταργήθηκε το 1975).


1944: Η Γιουγκοσλαβία μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Στις 2/2/1944 ο δικτάτορας της Γιουγκοσλαβίας Τίτο διαχώρισε από τη Σερβία την περιοχή που καλείτο μέχρι τότε Vardarska Banovina, και συγκροτεί ένα ομόσπονδο κρατίδιο, στο οποίο δίνει σκόπιμα το ψευδεπίγραφο όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» αρχίζοντας να καλλιεργεί συγχρόνως την ιδέα ενός χωριστού και διακριτού «μακεδονικού έθνους».
Ο Τίτο με αυτό τον τρόπο θεμελίωνε μελλοντικές εδαφικές διεκδικήσεις της Γιουγκοσλαβίας στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας εξασφαλίζοντας διέξοδο στο Αιγαίο. Τότε, ανήγγειλε δημόσια ότι στόχος του ήταν να ενώσει «όλα τα τμήματα της Μακεδονίας που διασπάστηκαν το 1912 και 1913 από τους βαλκάνιους ιμπεριαλιστές».
Το Σύνταγμα του 1946, το οποίο ίσχυσε μέχρι τη διάσπασή της (1991), χαρακτήριζε τη χώρα σαν «Ομοσπονδιακή Λαϊκή Δημοκρατία» με έξι ομόσπονδες δημοκρατίες. Τη Σερβία, την Κροατία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τη Σλοβενία, το Μαυροβούνιο και τη Μακεδονία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ξέσπασε στην πολύπαθη περιοχή μας το νεώτερο «μακεδονικό» ζήτημα, αυτή τη φορά με την εμπλοκή των Σκοπίων. Τι ακριβώς συνέβη; Μια άλλοτε σερβική επικράτεια (η νότια Σερβία, όπως κάποτε την αποκαλούσαν) με βουλγαρόφωνο πληθυσμό – που μιλούσε, δηλαδή, μια βουλγαρική διάλεκτο – ανακήρυξε την ανεξαρτησία της στις 8 Σεπτεμβρίου του 1991 και απαίτησε να αναγνωριστεί διεθνώς ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Εκδηλώθηκε έτσι ο περίφημος «μακεδονισμός», που ελλόχευε ήδη από τη δεκαετία του 1940, όταν ο Γιουγκοσλάβος κομμουνιστής ηγέτης Γιόζιπ Μπροζ-Τίτο αποφάσισε να δημιουργήσει μια καινούργια, εντελώς τεχνητή εθνότητα στην «καρδιά» των Βαλκανίων, με πολύ άδηλους σκοπούς για το μέλλον.


1991: Η γένεση του νεώτερου «Μακεδονικού»
Το Σεπτέμβριο του 1991, μετά από ένα δημοψήφισμα, η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, ανακήρυξε την ανεξαρτησία της υπό την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Η Ελλάδα αντέδρασε έντονα στην υποκλοπή της ιστορικής και πολιτιστικής της κληρονομιάς και στις υφέρπουσες εδαφικές και αλυτρωτικές βλέψεις της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και το θέμα ήλθε στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο με δύο αποφάσεις του [817(1993) και 845(1993)] συνιστά την εξεύρεση ταχείας διευθέτησης για το καλό των ειρηνικών σχέσεων και της καλής γειτονίας στην περιοχή.
Το 1993, κατόπιν της σύστασης του Συμβουλίου Ασφαλείας, η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας έγινε δεκτή, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης στα Ηνωμένα Έθνη με αυτήν την προσωρινή ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» έως ότου εξευρεθεί μια συμφωνημένη λύση.



1995: Η Ενδιάμεση Συμφωνία
Το 1995 η Ελλάδα και η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας συνομολόγησαν μια Ενδιάμεση Συμφωνία, η οποία επέβαλε έναν δεσμευτικό «κώδικα συμπεριφοράς». Τα δύο μέρη άρχισαν διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, οι οποίες συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Η πΓΔΜ παραβιάζει συνεχώς αυτή τη συμφωνία, προβάλλοντας εδαφικές βλέψεις κατά της Ελλάδας, με χάρτες, σχολικά βιβλία, εκδηλώσεις κλπ, χρησιμοποιώντας παράνομα την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας» ακόμη και σε διεθνείς οργανισμούς καθώς και σύμβολα που ανήκουν στην ελληνική ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά, όπως τον Ήλιο της Βεργίνας.


2008: Η πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ
Στη Διάσκεψη Κορυφής (Απρίλιος 2008) του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, τα μέλη της Συμμαχίας, μετά από βέτο τη ελληνικής πλευράς, αποφάσισαν ομόφωνα να απευθυνθεί πρόσκληση στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας για ένταξή της εφόσον λυθεί το ζήτημα του ονόματος, κατά τρόπο αμοιβαίως αποδεκτό.
Η πΓΔΜ προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά της Ελλάδας την 17η Νοεμβρίου 2008, ισχυριζόμενη ότι η χώρα μας πρόβαλε αντίρρηση στην ένταξη της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ κατά τη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας στο Βουκουρέστι τον Απρίλιο του 2008.
Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στην υπόθεση αυτή δεν υπεισήλθε στην ουσία της ονοματολογικής διαφοράς, σημειώνοντας ότι δεν έχει τη σχετική δικαιοδοσία και ότι η διαφορά πρέπει να επιλυθεί στο πλαίσιο που ορίζουν οι Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, μέσω διαπραγματεύσεων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Κάλεσε, επίσης, τα δύο μέρη να εμπλακούν σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα των ΗΕ.
Από πλευράς ΕΕ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου 2008, με ομόφωνη απόφασή του, αποφάσισε ότι η λύση του ζητήματος του ονόματος κατά τρόπο αμοιβαίως αποδεκτό αποτελεί θεμελιώδη αναγκαιότητα προκειμένου να γίνουν περαιτέρω βήματα στην ενταξιακή πορεία της πΓΔΜ προς την ΕΕ.


2012-2014: Νέες πρωτοβουλίες
Τον Οκτώβριο του 2012, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών έστειλε επιστολή στον ομόλογό του της πρώην ΓΔΜ, με την οποία πρότεινε την υπογραφή μεταξύ των δύο χωρών Μνημονίου Κατανόησης, που θα θέσει το πλαίσιο και τις βασικές παραμέτρους για την οριστική επίλυση του ζητήματος της ονομασίας.
Η ελληνική πλευρά πρότεινε λύση που πρέπει να περιλαμβάνει συμφωνία επί του γεγονότος ότι οποιαδήποτε πρόταση οφείλει να εμπεριέχει σαφή και οριστικό προσδιορισμό του ονόματος που δεν θα αφήνει περιθώρια αμφιβολιών σχετικά με τη διάκριση μεταξύ του εδάφους της πρώην ΓΔΜ και περιοχών σε γειτονικές χώρες, ειδικότερα, της περιοχής της Μακεδονίας στη βόρεια Ελλάδα και ότι το συμφωνημένο όνομα θα χρησιμοποιείται έναντι όλων (erga omnes) και για όλους τους σκοπούς. Στην απάντησή της, η πρώην ΓΔΜ, αν και ευχαρίστησε για την ελληνική πρωτοβουλία, επανέλαβε τις πάγιες θέσεις της και επί της ουσίας αντιπαρήλθε πλήρως την ελληνική πρόταση.
Το Δεκέμβριο 2012 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με συλλογική και ομόφωνη απόφασή του αποφάσισε ότι η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της ΕΕ με την πρώην ΓΔΜ εξαρτάται από την εφαρμογή των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων, την προώθηση και τον σεβασμό των σχέσεων καλής γειτονίας και την επίλυση του ονοματολογικού, στο πλαίσιο των υπό τον ΟΗΕ διαπραγματεύσεων. Το Δεκέμβριο 2013 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, με συλλογική και ομόφωνη απόφασή του, δεν αποδέχθηκε την εισήγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για απόδοση ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Το Συμβούλιο αποφάσισε ότι θα επανεξετάσει την προοπτική αυτή εντός του 2014, στη βάση νέας ενημέρωσης από την Επιτροπή για την πρόοδο των μεταρρυθμίσεων και την πραγματοποίηση απτών βημάτων, από τα Σκόπια, για την προώθηση των σχέσεων καλής γειτονίας και την εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτής λύσης στο θέμα του ονόματος στο πλαίσιο των, υπό τον ΟΗΕ, διαπραγματεύσεων.
2018 ;
Η επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Η Ελλάδα όχι μόνον δεν αντιτίθεται στην ευρωπαϊκή και ευρω-ατλαντική προοπτική της πρώην ΓΔΜ, αλλά αντιθέτως την υποστηρίζει. Με ελληνική συναίνεση η πρώην ΓΔΜ απέκτησε καθεστώς υποψήφιας χώρας στην ΕΕ και έφθασε στα πρόθυρα της ένταξης στο ΝΑΤΟ. Επίσης με ελληνική συναίνεση καταργήθηκε το καθεστώς των θεωρήσεων για τους πολίτες της γειτονικής χώρας. Βασική αντικειμενική προϋπόθεση, όμως, για τη συνέχιση και ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής και ευρω-ατλαντικής πορείας κάθε υποψήφιου κράτους είναι να ασπάζεται και να σέβεται στην πράξη τις θεμελιώδεις αρχές πάνω στις οποίες στηρίζεται ο οργανισμός στον οποίο επιδιώκει την ένταξή του, και ιδίως την αρχή των σχέσεων καλής γειτονίας που αποτελεί τη βάση μιας εταιρικής ή συμμαχικής σχέσης μεταξύ κρατών.
»Αντί η πρώην ΓΔΜ να αναγνωρίσει και να εκτιμήσει την ελληνική υποστήριξη στην ευρωπαϊκή και ευρω-ατλαντική πορεία της, συνήθως απαντά στις ελληνικές υποστηρικτικές χειρονομίες με νέες προκλήσεις και σκλήρυνση της στάσης της.
»Η Ελλάδα είναι σταθερή στην ειλικρινή επιθυμία της για την επίτευξη μιας βιώσιμης συμφωνίας στο ζήτημα του ονόματος της πρώην.  Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει προτείνει ένα ρεαλιστικό και βιώσιμο πλαίσιο διευθέτησης, το οποίο στοχεύει στην εξεύρεση οριστικής λύσης στο θέμα του ονόματος.
Η θέση μας είναι σαφής: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από τη λέξη «Μακεδονία» που θα ισχύει έναντι όλων (erga omnes), για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή.
»Η ελληνική Κυβέρνηση καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια προς την κατεύθυνση αυτή. H Ελλάδα παραμένει σταθερά προσηλωμένη στη διαπραγματευτική διαδικασία υπό τον Ειδικό Μεσολαβητή του ΟΗΕ κ. Nimetz».
Συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα των  Παμμακεδονικών Ενώσεων της υφηλίου  (ΗΠΑ, Αυστραλίας, Καναδά, Ευρώπης, Αφρικής και Ελλάδος) καθώς και της Συντονιστικής Επιτροπής Μακεδονικών Οργανώσεων, επαναλαμβάνοντας ότι, καθήκον της ελληνικής κυβέρνησης είναι να υπερασπιστεί την εδαφική ακεραιότητα και την ιστορία της πατρίδας μας, αποκλείοντας οποιαδήποτε ονομασία με επιθετικό ή γεωγραφικό προσδιορισμό που θα συμπεριλαμβάνει και τον όρο «Μακεδονία».
Αλεξανδρούπολη, Ιανουάριος 2018
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α)
Αναδημοσίευση από την Τράπεζα Ιδεών.