Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

ΚΑΠΟΤΕ..

ΚΑΠΟΤΕ...

Κάποτε ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές, σήμερα έχει δύο. 

Κάποτε δουλεύαμε 8 ώρες, σήμερα έχουμε χάσει το μέτρημα. 


Κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας. Τώρα τα λέμε μέσω msn και skype. 


Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάμε το χρώμα του ουρανού, να ακούμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος. Σήμερα τα βλέπουμε στην τηλεόραση. 

Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες. Σήμερα παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation. 


Κάποτε ζητούσαμε συγγνώμη ζωντανά. Σήμερα το γράφουμε με sms στο κινητό και με email στο διαδίκτυο. 


Κάποτε κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών κι ήμασταν χαρούμενοι. Σήμερα έχουμε τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε, που δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών. 

Κάποτε αγοράζαμε ρούχα και τα είχαμε για χρόνια. Τώρα τα φοράμε δυο φορές και τα πετάμε για να πάρουμε άλλα. 


Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65 τ.μ. κι ήμασταν ευτυχισμένοι. Σήμερα ζούμε σε σπίτια 120 τ.μ. και δεν μας χωράνε… 


Κάποτε λέγαμε καλημέρα σε έναν περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό. Σήμερα μας το λέει ο navigator. 


Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης κι ήμασταν μια χαρά. Σήμερα πίνουμε εμφιαλωμένο κι... κι όλο αρρωσταίνουμε. 

Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας. Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς κι έχουμε και λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός. 


Κάποτε ξυπνούσαμε πρωί-πρωί την Κυριακή, για να πάμε στην εκκλησία. Σήμερα δεν πάμε γιατί είναι... μπανάλ. Και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες κι επιχειρηματίες. 


Κάποτε είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε. Σήμερα έχουμε 100 κανάλια και δεν βρίσκουμε κανένα πρόγραμμα που να μας αρέσει. 

Κάποτε μαζευόμασταν πάντα όλη η οικογένεια γύρω απ' το κυριακάτικο στολισμένο τραπέζι κι αισθανόμασταν ενωμένοι κι ευτυχισμένοι. Σήμερα έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και σπάνια να βρισκόμαστε όλοι μαζί στο τραπέζι… 


Κάποτε η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό. Σήμερα είναι βλακεία. 


Κάποτε τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη απ' τον Σεφέρη. Σήμερα παίρνουν απ' τους Καρβέλες κι άλλους αστέρες... 


Κάποτε μας μάγευε η φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη, σήμερα μας ξεκουφαίνουν οι ηλεκτρονικές μαριονέτες. 


Κάποτε οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με την φωνή. Σήμερα τραγουδούν με κάτι άλλο…. Γνωστό αλλά άγνωστο! 

Κάποτε ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη. Σήμερα ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο, που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου. 


Κάποτε βλέπαμε στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα. Σήμερα βλέπουμε τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς. 

Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με τον κοπέλα μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της γειτονιάς. Χέρι-χέρι, να κοιτάμε τον ουρανό, να σιγοψιθυρίζουμε ένα ρομαντικό τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά. Σήμερα πάμε διακοπές στο Ντουμπάι, στο Μαρόκο και στο Μεξικό. Κι ονειρευόμαστε ταξίδια στο Θιβέτ. 

Κάποτε είχαμε το θάρρος και την λεβεντιά να λέμε «Συγνώμη έκανα λάθος». Σήμερα λέμε «Οι άλλοι φταίνε πάντα»... 


Κάποτε νοιαζόμασταν για τον γείτονα, σήμερα τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς. 

Κάποτε ζούσαμε με τον μισθό μας. Σήμερα ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε και τα δάνεια βέβαια... Κάποτε δεν είχαμε φράγκο, μα ήμασταν τόσο ευτυχισμένοι! Σήμερα έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας. 

Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό. Σήμερα... μιζεριάζουμε σε σικ ρεστοραν κολωνακιότικα και παραθαλάσσια… 

Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος. Σήμερα ιδανικό είναι να γίνεις απλά αναγνωρίσιμος. 


Κάποτε μας δάνειζε λεφτά ο αδελφός μας. Σήμερα μας δανείζουν οι τράπεζες και μας τα παίρνουν όλα. 

Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους φίλους και γνωστούς. ανθρώπους. Τώρα τους κοιτάμε περίεργα στην τσέπη. 


Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε. Σήμερα ζούμε για να δουλεύουμε κι όχι μόνο… χωρίς να ζούμε! 


Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας. Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για κανένα... Υπάρχουμε μόνο για τις ανάγκες μας! 


Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή....




Πρωτομαγιά - Γιατί φτιάχνουμε στεφάνια σήμερα;

Πρωτομαγιά - Γιατί φτιάχνουμε στεφάνια σήμερα;


Η Πρωτομαγιά είναι η γιορτή της άνοιξης αλλά και ολόκληρης της φύσης και το μαγιάτικο στεφάνι είναι το μοναδικό έθιμο αυτής της μέρας που έχει μείνει και τηρείται ακόμη και σήμερα.
Πρόκειται για ένα πανάρχαιο έθιμο που τηρείται πιστά σε κάθε μεριά της χώρας. Κάθε τέτοια μέρα ένα λουλουδένιο στεφάνι στολίζει τις πόρτες των σπιτιών.
Παλιότερα η κατασκευή του αποτελούσε ολόκληρη ιεροτελεστία, αφού τίποτα δεν φτιαχνόταν στην τύχη και καθετί που είχε πάνω του είχε και το δικό του συμβολισμό.
Το μαγιάτικο κλαδί ή το στεφάνι έχει κατά πάσα πιθανότητα τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Είναι γνωστό ότι στην αρχαία Ελλάδα τέτοια κλαδιά ή στεφάνια χρησιμοποιούσαν πολύ συχνά και δεν έλειπαν από καμία σημαντική εκδήλωση. Επιπλέον, είναι αξιοπρόσεκτο ότι μια σημαντική γιορτή ενός μήνα των αρχαίων, του Θαργηλιώνος, που αντιστοιχούσε περίπου χρονικά στο Μάιο, περιελάμβανε στα δρώμενά της την κατασκευή ενός κλαδιού ανάλογου με το μαγιάτικο. Το κλαδί αυτό δεν το έφτιαχναν με άνθη, αλλά με κλαδιά οπωροφόρων δέντρων, στα οποία τοποθετούσαν επίσης κρεμμύδι και σκόρδο.
Στις μέρες μας έχουμε καθιερώσει στεφάνια από λουλούδια του αγρού ή των κήπων, τα οποία τοποθετούμε για μερικές μέρες στην κύρια είσοδο των σπιτιών μας. Δύσκολα μπορεί πια να ανιχνευτεί συμβολισμός στο σύγχρονο μαγιάτικο στεφάνι.
Για τους περισσότερους δεν αποτελεί ίσως τίποτα περισσότερο από μια όμορφη σύνθεση λουλουδιών, χωρίς να παραπέμπει σε συσχετισμούς, σύμφωνα με τους οποίους «χαρίζει» στους ενοίκους ενός σπιτιού υγεία, καλή τύχη, ειρήνη, ευτυχία και ευφορία. Σίγουρα, όμως, η κατασκευή του προσφέρει χαρά σε μικρούς και μεγάλους.
Παλιότερα, όμως, το στεφάνι του Μάη έπρεπε να έχει ορισμένα λουλούδια για να πιάσουν οι ευχές που έκαναν οι νοικοκυρές, όπως:
Τριαντάφυλλα, γαρίφαλα, βιόλες, πασχαλιές (λιλά), γεράνια, για να είναι ανθισμένο το σπίτι. Κλωνάρια ανθισμένα από αγιόκλημα ή ελιά, για την ευτυχία του σπιτιού. Στάχυα και λουλούδια του κάμπου, όπως μαργαρίτες, παπαρούνες, για να είναι γεμάτο. Μια κουκιά (φυτό) με τις ρίζες και τους καρπούς της, για τη γλωσσοφαγιά. Ένα κλωνάρι λυγαριάς, για την αγάπη των κοριτσιών του σπιτιού. Ένα κεφάλι σκόρδο, κρεμασμένο στη μέση του ώστε να φαίνεται, για το μάτι.

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Από το Twitter Για Βαρουφάκη – Τσίπρα - ΣΥΡΙΖΑ

Από το Twitter
Για Βαρουφάκη – Τσίπρα - ΣΥΡΙΖΑ


1) "Τόσο αγάπησε ο Θεός τους Έλληνες που έστειλε τον Γιάννη να θυσιαστεί για τις αμαρτίες μας"

2) Οι λάθος πολλαπλασιαστές γίναν διαιρέτες του λαού, αθροίζοντας μίσος και αφαιρώντας αξιοπρέπεια

3) Δεν δείπνησε με τους ΥΠ.ΟΙΚ. Δεν δείπνησε με τον Σόρος. Είμαστε σίγουροι ότι το παιδί δεν έχει κόψει απλά το βραδινό; ;; 

4) Τολμώ να πω πως με διχάζει ο Βαρουφάκης. Το ένα κομμάτι του εαυτού μου τον θεωρεί ως μαλάκα ενώ ταυτόχρονα το άλλο τον θεωρεί ως πολύ μαλάκα

5) Ισως η μόνη χώρα όπου οι πρεσβύτεροι υπονόμευσαν και συνεχίζουν να υπονομεύουν το μέλλον των παιδιών τους. Κατοχικά σύνδρομα... 


6) Την καλύτερη συμφωνία νακλεινε ο Τσίπρας, λεφτά με ΣΥΡΙΖΑ δεν γυρνάνε στις τράπεζες

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Μέγας Αλέξανδρος - Ντοκιμαντέρ.

1.Η Ιστορία του Κόσμου μέσα σε 2 ώρες _ Ντοκιμαντέρ

Πυραμιδες - τα μυστηρια (Ντοκιμαντερ ΕΡΤ)

ΜΥΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ 51

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2015

ΠΡΩΗΝ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΟΥ ΔΝΤ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ. Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΤΥΠΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΥΛΩΘΗΚΕ ΣΕ ΔΝΤ ΚΑΙ ΕΕ

ΠΡΩΗΝ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΟΥ ΔΝΤ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ. Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΤΥΠΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΥΛΩΘΗΚΕ ΣΕ ΔΝΤ ΚΑΙ ΕΕ

οικονομικος δντ
Ο Τζον Πέρκινς έγινε γνωστός στις ΗΠΑ από τη στιγμή που εξέδωσε το βιβλίο του «Confessions of an Economic Hit Man» στο οποίο πραγματευόταν τον τρόπο που οι «ελεύθεροι σκοπευτές» του ΔΝΤ και των αγορών κατάφεραν να χτυπήσουν και στη συνέχεια να αιχμαλωτίσουν χώρες που βρέθηκαν στη δίνη της οικονομικής κρίσης. Ανάμεσα σε αυτές και η Ελλάδα!
Μιλώντας στο αμερικανικό σάιτ thuth-out.org σημειώνει με τα μελανότερα χρώματα τον τρόπο που παγιδεύτηκε η Ελλάδα. Ο ορισμός του «hit man», κατά τον Πέρκινς είναι ένας καθημερινός, συνηθισμένος άνθρωπος με επίσης συνηθισμένο παρελθόν που ταξιδεύει από χώρα σε χώρα και επιβάλλει σκληρούς κανόνες σε χώρες που βρίσκονται στο χείλος της καταστροφής. Σαν τους εκπροσώπους της Τρόικα!
Ο ίδιος γνωρίζει από μέσα το όλο σύστημα, καθώς για χρόνια υπήρξε «ελεύθερος σκοπευτής». Εξηγεί πώς γίνεται το… λοκάρισμα του κράτους-στόχου: «Βρίσκουμε χώρες που έχουν κάτι να μας δώσουν: πετρέλαιο, φυσικό πλούτο ή συστήματα μεταφορών. Στη συνέχεια τους φορτώνουμε με υπέρογκα δάνεια, αλλά αυτά τα χρήματα δεν φτάνουν ποτέ στις χώρες, αλλά σε λίγα χέρια πλούσιων. Κάτι τέτοιο συνέβη στην Ελλάδα».
Υπάρχει, όμως, και συνέχεια: «Όταν πλέον αυτές οι χώρες θα είναι δεσμευμένες με υψηλό χρέος, έρχεται το ΔΝΤ και η ΕΕ (όπως συνέβη με την Ελλάδα) και απαιτούν από τις χώρες απίστευτα πράγματα. Να ανεβάσουν τους φόρους, να κόψουν δραστικά τις δαπάνες, να πουλήσουν σημαντικά κομμάτια του δημόσιου φορέα και βασικά να γίνουν σκλάβοι στα τραστ, το ΔΝΤ και την ΕΕ. Και φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε την Παγκόσμια Τράπεζα και όλη αυτή την συνωμοσία του χρήματος».
JOHN PERKINS
Ο Πέρκινς εξειδικεύει την ανάλυσή του για την περίπτωση της Ελλάδα: «Παρακολουθώ την Ελλάδα εδώ και πάρα πολύ καιρό, όπως και την Ισλανδία και την Ιρλανδία. Η Ισλανδία που ψήφισε εναντίον της αποπληρωμής των χρεών πηγαίνει καλύτερα σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Η Ιρλανδία αντιθέτως πέρασε από αυτή την επώδυνη διαδικασία των χρεών και των σκληρών μέτρων. Για την περίπτωση της Ελλάδας είμαι σίγουρο: χτυπήθηκε! Σίγουρα, η Ελλάδα έκανε πολλά λάθη, οι ηγέτες της έκαναν πολλά λάθη, αλλά δεν τα έκαναν οι άνθρωποι που υφίστανται τα μέτρα. Τώρα, όμως, αυτοί είναι που καλούνται να πληρώσουν τα λάθη των άλλων. Το ίδιο συμβαίνει στη Λατινική Αμερική και την Ασία».
Ο Πέρκινς δεν θεωρεί παράξενο πως υπάρχει κόμματα στην Ελλάδα που υποστηρίζουν τα μνημόνια: «Όχι, δεν μου προκαλεί έκπληξη. Αν και είναι γελοίο, καθώς βλέπουμε πως η ύφεση δεν βοηθάει. Η κατάσταση θυμίζει την Μεγάλη Ύφεση των ΗΠΑ το 1929.
Το μήνυμα που στέλνει προς την Ελλάδα είναι το εξής: «Στηριχθείτε στην Ιστορία σας. Είστε περήφανοι, δυνατοί, μια χώρα πολεμιστών. Είστε η πατρίδα της Δημοκρατίας. Οι περισσότερες δημοκρατίες σήμερα είναι διεφθαρμένες με πρώτη αυτή των ΗΠΑ. Δεν λειτουργεί το δημοκρατικό σύστημα. Θα έλεγα στο ελληνικό λαό να σταθεί στα πόδια του, να μην δεχθεί την κριτική ότι φταίει για τα πάντα. Να μην δεχθεί τις πολιτικές που κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και να πολεμίσουν γι’ αυτό. Να σεβαστείτε την ιστορία σας και να το δείξετε σε όλο τον κόσμο».

Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Σαν σήμερα 3 Απριλίου του 1770 γεννήθηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Σαν σήμερα 3 Απριλίου του 1770 γεννήθηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Σαν σήμερα 3 Απριλίου του 1770 γεννήθηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
Ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης, που έδρασε στην Πελοπόννησο και εξ αυτού του λόγου είναι γνωστός και ως «Γέρος του Μωριά».
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γεννήθηκε «εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέρα της Λαμπρής... εις ένα βουνό, εις ένα δέντρο απο κάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμαβούνι», όπως αναφέρει στα Απομνημονεύματά του. Ήταν γιος του κλεφτοκαπετάνιου Κωνσταντή Κολοκοτρώνη (1747-1780) από το Λιμποβίσι Αρκαδίας και της Γεωργίτσας Κωτσάκη, κόρης προεστού από την Αλωνίσταινα Αρκαδίας. Η οικογένεια των Κολοκοτρωναίων από το 16ο αιώνα, που εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας, βρίσκεται σε αδιάκοπο πόλεμο με τους Τούρκους. Μονάχα από το 1762 έως το 1806, 70 Κολοκοτρωναίοι εξοντώθηκαν από τους κατακτητές.
Το 1780, ήταν 10 ετών, όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε από τους Τούρκους, ένα γεγονός που σημάδεψε τη ζωή του. Στα 17 του έγινε οπλαρχηγός του Λεονταρίου και στα 20 του νυμφεύτηκε την κόρη του τοπικού προεστού Αικατερίνη Καρούσου. Το 1806, κατά τη διάρκεια του μεγάλου διωγμού των κλεφτών από τους κατακτητές, κατόρθωσε να διασωθεί και να καταφύγει στη Ζάκυνθο, όπου κατατάχθηκε στον αγγλικό στρατό κι έφθασε μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και στις αρχές του 1821 αποβιβάστηκε στη Μάνη για να λάβει μέρος στον επικείμενο Αγώνα.
Στις 23 Μαρτίου του 1823 συμμετείχε στο υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στρατιωτικό σώμα που κατέλαβε την Καλαμάτα, σηματοδοτώντας την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. Αμέσως μετά έβαλε σκοπό να καταλάβει την Τριπολιτσά, το διοικητικό κέντρο των Οθωμανών στον Μωριά, γιατί αλλιώτικα δεν θα μπορούσε να επικρατήσει η επανάσταση, όπως πίστευε. Η νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι (13 Μαΐου 1821) και η άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821), που οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στον Κολοκοτρώνη, τον επέβαλαν ως αρχηγό του επαναστατικού στρατού της Πελοποννήσου.
Στη μάχη των Δερβενακίων (26 - 28 Ιουλίου 1822), όπου καταστράφηκε ο στρατός του Δράμαλη, αναδείχθηκε η στρατηγική του ιδιοφυΐα και η κυβέρνηση Κουντουριώτη τον διόρισε αρχιστράτηγο των επαναστατικών δυνάμεων. Η ίδια, όμως, κυβέρνηση θα τον φυλακίσει στην Ύδρα, κατά τη διάρκεια των εμφύλιων συρράξεων των ετών 1823 και 1824, όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Θα τον απελευθερώσει τον Μάιο του 1825, όταν ο Ιμπραήμ απειλούσε να καταστείλει την επανάσταση και θα του αναθέσει εκ νέου την αρχιστρατηγία του Αγώνα. Μετρ του κλεφτοπολέμου και της «καμμένης γης», θα κατορθώνει να κρατήσει ζωντανή την επανάσταση μέχρι τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου (7 Οκτωβρίου 1827).
Μετά την απελευθέρωση συντάχθηκε με τον Ιωάννη Καποδίστρια κι έγινε ένα από τα επιφανή στελέχη του Ρωσικού Κόμματος. Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας διώχθηκε ως αντιβασιλικός και καταδικάσθηκε σε θάνατο τον Μάιο του 1834. Μετά την ενηλικίωσή του, ο Όθωνας του χάρισε την ποινή, τον διόρισε σύμβουλο της Επικρατείας και τον ονόμασε αντιστράτηγο.


Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Κολοκοτρώνης τα πέρασε στην Αθήνα με την ερωμένη του Μαργαρίτα Βελισσάρη (η σύζυγός του είχε πεθάνει το 1820), στο ιδιόκτητο σπίτι του, στη γωνία των σημερινών οδών Κολοκοτρώνη και Λέκκα. Την ίδια περίοδο υπαγόρευσε στον Γεώργιο Τερτσέτη τα απομνημονεύματά του, που κυκλοφόρησαν το 1851 με τον τίτλο «Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836» και τα οποία αποτελούν πολύτιμη πηγή για την Ελληνική Επανάσταση.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 4 Φεβρουαρίου του 1843.
Πηγή: Σαν σήμερα.

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

Η αξία του να διαφέρεις

Posted: 01 Apr 2015 12:50 PM PDT
Η αξία του να διαφέρειςΓράφει ο ψυχολόγος Νικόλαος Βακόνδιος*

«Είναι αυτοί που ο κόσµος δεν τους φαντάζεται ικανούς για κάτι, που κατορθώνουν συχνά αυτό, που κανείς δεν φανταζόταν ότι µπορεί να γίνει…»

«Είναι κάποιοι που µπορεί να επηρεάσουν, να εµπνεύσουν, να κάνουν καλύτερο τον κόσµο, έστω µια στάλα», έλεγε ο ήρωας της ταινίας στη σύντροφό του… Από τα σχολικά του χρόνια έδειχνε διαφορετικός, πολύ ευφυής µα κλεισµένος στον εαυτό του. Είχε µάθει, έδειχνε η ταινία, ότι -χωρίς κανέναν να τον υποστηρίζει- ο τρόπος για να σταµατούν πιο σύντοµα τα πειράγµατα των συµµαθητών του, ήταν να τους στερήσει την ευχαρίστηση που ένιωθαν, µε την προσπάθειά του να τους ξεφεύγει.

Η παραίτησή του αυτή, τέλειωνε τα πειράγµατα πιο γρήγορα. Γιατί δεν έβρισκαν ικανοποίηση στο να επιβάλλουν τη δύναµή τους. Μια τεχνική που ανακάλυψε µόνος του, αφού δεν ένιωθε να υπάρχει κανείς σύµµαχός του, να τον προστατεύσει. Ωσπου βρέθηκε ένας καλός φίλος κοντά του… Ο άνθρωπος αυτός, που τόσο διαφορετικός έδειχνε σαν παιδί, έµελλε να γίνει ο εµπνευστής της τεχνητής νοηµοσύνης. Αυτός που θα «έσπαγε» τον κωδικό κρυπτογράφησης Ενίγκµα, του Γ’ Ράιχ, κάτι που τότε έµοιαζε αδιανόητο να γίνει.

ΟΙ «∆ΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ»

Άνθρωποι ευαίσθητοι, ευφυείς, συχνά νιώθουν ότι µειονεκτούν, γιατί µεγάλωσαν σε ένα δύσκολο περιβάλλον, µε πράγµατα που έκαναν ταπεινή την αυτοεκτίµησή τους. Ετσι, φέρονται διαφορετικά από τους πολλούς και ξεχωρίζουν από την οµοιοµορφία. Κάτι που κάνει καµιά φορά τους πολλούς να τους κοιτάζουν µε περιέργεια, θα ᾽λεγε κανείς αρνητικά… Ισως γιατί οι ευαίσθητοι άνθρωποι δεν νιώθουν πάντα εύκολο να ακολουθήσουν τους τύπους κοινωνικής συµπεριφοράς κι έτσι δείχνουν συνεσταλµένοι, «διαφορετικοί»!

Από διάφορα τυχαία περιστατικά µπορεί να χαρακτηριστούν «παράξενοι»… Ποιος έχει την υποµονή να αναλύσει σε βάθος τη συµπεριφορά τους; Οι άνθρωποι αυτοί φέρονται διαφορετικά, ίσως όχι πάντα «άνετα», µα πιο γνήσια στην πραγµατικότητα. Μπορεί να µην πηγαίνουν στην κηδεία κάποιου συγγενούς τους, όχι γιατί δεν νιώθουν πόνο, µα διότι πονούν περισσότερο και δεν θέλουν να δουν αυτόν που έχασαν από τη ζωή τους… Μπορεί να αποφεύγουν τις κοσµικές συγκεντρώσεις γιατί ντρέπονται, και η αίσθηση ότι µειονεκτούν στην άνετη κοινωνική συµπεριφορά, τραβάει -σαν το µέλι- την προσοχή κάποιων… Αυτών που θέλουν να φανούν δυνατοί στο πλήθος, σαρκάζοντας τη διαφορά τους από την οµοιόµορφη συµπεριφορά.

Η ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ

Είναι εύκολο κάποιες φορές να ξεχνάµε ή να κρύβουµε τα προβλήµατά µας, γελώντας µε τα προβλήµατα των άλλων. Θέλει δύναµη και γνώση για να το αποφύγεις αυτό. Ο άνθρωπος µαθαίνει να είναι ανθρώπινος ή όχι. Είναι πιο εύκολο να προσέξουµε τη διαφορά κάποιων ευαίσθητων ανθρώπων από την οµοιοµορφία, παρά να εστιάσουµε στο πρόβληµα αυτών που τη χλευάζουν µε µένος… Η σκληρότητα λανθασµένα θεωρείται ως δύναµη και η ευαισθησία ως πρόβληµα, ενώ στην ουσία ισχύει το αντίστροφο!

Κι έτσι, η -κάποιες φορές- λειψή από την οικογένεια, αυτοεκτίµηση των ευαίσθητων ανθρώπων, τραυµατίζεται ακόµη περισσότερο από τον υπόλοιπο άγνωστο κόσµο…

Πολύ συχνά, γνωρίζεις τέτοιους ανθρώπους στην καθηµερινότητά σου… Νοµίζουν λανθασµένα ότι είναι αδυναµία η ευαισθησία, το να σκέφτεσαι διαφορετικά, αφού δεν το κάνουν πολλοί. ∆εν τους είναι εύκολο να καταλάβουν τη σηµασία των ικανοτήτων τους, γιατί δεν βλέπουν τις αξίες να είναι δηµοφιλείς. Και πόσο δύσκολο είναι να πιστέψουν ότι η κακία των άλλων συχνά προέρχεται από το φθόνο των ικανοτήτων τους. Οι ίδιοι νοµίζουν ότι χλευάζεται η διαφορετικότητά τους. Οµως, όταν βρεθεί κάποιος που θα τους αναγνωρίσει την αξία τους, αντιδρούν µε ένα πλατύ χαµόγελο. Και αρχίζει η µεταµόρφωσή τους από φαινοµενικό άνθρακα κοινωνικά, σε διαµάντι…

Τότε µπορεί να καταλάβουν ότι ο άνθρωπος, µε σιγουριά για τον εαυτό του, δεν εκφράζει κακία ή φθόνο προς τους άλλους. Ότι αυτοί που τους πείραζαν µε κακία, εξέφραζαν σε κάποιον άλλον τη δυσφορία µε το δικό τους εαυτό… Τότε καταλαβαίνουν ότι η επίδραση της οµορφιάς και της οµοιογένειας είναι παροδική και γρήγορα ξεθωριάζει… Και ότι το διαφορετικό γίνεται στο τέλος το αντικείµενο του θαυµασµού.

«Η οµορφιά είναι ανώτερη από την ευφυΐα, γιατί δεν χρειάζεται απόδειξη», είπε κάποτε ο Ουµπέρτο Εκο, θέλοντας να δείξει ότι ότι το ανθρώπινο µάτι προσελκύεται πρώτα από την οµορφιά, και ότι θέλει περισσότερο χρόνο για να εκτιµήσει άλλα χαρίσµατα… αν δώσει αυτό το χρόνο και την ευκαιρία!

*Ο Νίκος Βακόνδιος είναι απόφοιτος του Αριστοτελείου παν/μίου Θεσσαλονίκης, εξειδικευμένος στη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση όλου του φάσματος των ψυχικών διαταραχών.

Έρευνα: Έλληνες και Κέλτες

Posted: 01 Apr 2015 01:40 PM PDT
Ο Έλληνας Πυθέας ήταν ο πρώτος θαλασσοπόρος της Iστορίας, λέει σε νέο βιβλίο Bρετανός ιστορικός. Ξεκίνησε τον 4ο αιώνα π.X. από τη Mασσαλία για τον ευρωπαϊκό βορρά. Kαι δεν βρήκε βαρβάρους, αλλά κασσίτερο, ήλεκτρο και χρυσό.Στο παλιό λιμάνι της Μασσαλίας, μία χάλκινη πλάκα γράφει: «Εδώ γύρω στο 600 π.X. Έλληνες ναυτικοί αποβιβάστηκαν προερχόμενοι από τη Φώκαια, ελληνική πόλη της Μικράς Ασίας. Ίδρυσαν τη Μασσαλία από την οποία μεταλαμπαδεύτηκε στη Δύση ο πολιτισμός».
Υπάρχει ένα πρόσωπο που υπονοείται πίσω από τις λέξεις αυτές. Λέγεται Πυθέας και το άγαλμά του βρίσκεται σε μία εσοχή της πρόσοψης του Χρηματιστηρίου Αξιών της πόλης, μαζί με εκείνο του Ευθυμένη.H παρουσία τους εκεί έχει έναν ειδικό συμβολισμό. Οι δύο Έλληνες θαλασσοπόροι από τη Μασσαλία βοήθησαν το άνοιγμα του εμπορίου σε μια πόλη που κάποτε ήλεγχε μεγάλο μέρος της μεσογειακής οικονομίας. Και ο μεν Ευθυμένης ταξίδεψε προς Νότον. Έφθασε στη Σενεγάλη, πιθανόν και στην Γκάνα.
Ο Πυθέας όμως τράβηξε προς Βορράν, να βρει τους τόπους που ήταν σκεπασμένοι με τον πέπλο του μύθου, τόπους βαρβαρικούς όπου οι άνθρωποι «δεν μιλούσαν ελληνικά αλλά συνεννοούνταν με θορύβους που έμοιαζαν με κραυγές ζώων».
Ο Άγγλος ιστορικός Μπάρι Κάνλιφ ανέλαβε να χαρτογραφήσει ξανά το μυθικό εκείνο ταξίδι.
Καθηγητής στην έδρα Ευρωπαϊκής Αρχαιολογίας της Οξφόρδης από το 1972, συγγραφέας δεκάδων βιβλίων, μονογραφιών, άρθρων, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον κελτικό πολιτισμό, κυκλοφόρησε πρόσφατα (Εκδόσεις Penguin) το βιβλίο «Το συναρπαστικό ταξίδι του Πυθέα του Έλληνα», με υπότιτλο «Ο άνθρωπος που ανακάλυψε τη Βρετανία».
Βέβαια το ταξίδι του δεν είναι άγνωστο. Ο Πυθέας είχε γράψει, γύρω στο 320 π.X., «Περί Ωκεανού», βιβλίο το οποίο δεν σώζεται, αναφέρεται όμως σε αρκετές πηγές μέσω των οποίων σώζονται και αυτούσια αποσπάσματα. Αρκετοί μεταγενέστεροι του Πυθέα γεωγράφοι και ιστορικοί, όπως ο.. Στράβωνας και ο Πολύβιος, αμφισβήτησαν τα γραπτά του Πυθέα και τα μεταχειρίστηκαν ως μυθεύματα – «Πυθέου πλάσματα» τα αποκαλούσαν.
Άλλοι όμως τα υποστήριξαν – παράδειγμα ο Ίππαρχος, ο Ερατοσθένης, ο Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης. Και σήμερα θεωρείται πια βέβαιο ότι το ταξίδι έγινε, και ο Πυθέας θα πρέπει να πάρει τη θέση του δίπλα στον Κάπτεν Κουκ και τον Κολόμβο.
Ο Πυθέας υπήρξε πράγματι, σύμφωνα και με νεώτερα ευρήματα, ο πρώτος άνθρωπος τού τότε γνωστού κόσμου που έφθασε στη Βρετανία, στις χώρες των Κελτών και των Γαλατών, τρεις αιώνες νωρίτερα από τις λεγεώνες του Ιούλιου Καίσαρα. Και ο Κάνλιφ ανασυνέθεσε το ταξίδι χρησιμοποιώντας όλες τις γραπτές πηγές αλλά και τα ευρήματα της αρχαιολογίας, για να πει τι ακριβώς συνάντησε στον δρόμο του.
Ταυτόχρονα ανασυνθέτει το ιστορικό πλαίσιο μιας περιόδου από το 600 έως το 100 π.X., τους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε Ετρούσκους, Έλληνες, Καρθαγένιους και Ρωμαίους και αναδεικνύει την αξία του εμπορίου, ως κινήτρου του ταξιδιού αυτού, όπως συνέβη και με τους θαλασσοπόρους του 15ου αιώνα.
Αναδεικνύει τη σημασία του κασσίτερου, του ήλεκτρου και του χρυσού, στην οικονομία της εποχής.
Ο κόσμος του Πυθέα ήταν ο μεσογειακός κόσμος που είχε όριο τις Άλπεις και τις Ηράκλειες Στήλες στο Γιβραλτάρ, ήταν όμως και ένας κόσμος που είχε ανάγκη την υπέρβαση των ορίων του. «Ήταν ένας κόσμος αλλαγών, ανάπτυξης οριζόντων, επαφών σε μεγάλες αποστάσεις, ανταλλαγής αγαθών και επέκτασης των γνώσεων», λέει. «H Μεσόγειος ήταν μέρος ενός γρήγορα αυξανόμενου παγκόσμιου συστήματος που περιελάμβανε όλη την Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, χαρακτηριζόταν δε από διογκούμενη αλληλεξάρτηση».
Ο Πυθέας πέρασε τις Ηράκλειες Στήλες, ανέβηκε τις ισπανικές ακτές, τις γαλλικές, είδε από ποιες ακριβώς περιοχές του άγνωστου Βορρά, της Μάγχης και της Βαλτικής, έφθανε έως τον Νότο ο κασσίτερος και το κεχριμπάρι. Και έφθασε μέχρι και την περίφημη Θούλη (πιθανολογείται ότι είναι η Ισλανδία), όπου δεν υπήρχε ακριβώς «ούτε γη ούτε θάλασσα ούτε αέρας», παρά μόνον ένα είδος «θαλασσίου πνεύμονος». Άντε μετά να τον πιστέψει ο Στράβωνας. Αλλά ο Πυθέας μιλούσε για τους πάγους.
Ο Μπάρι Κάνλιφ, ήδη με τον τίτλο και τον υπότιτλο, παίζει με το θανατηφόρο όπλο της λεπτής ειρωνείας. Είναι σαν να μας προτείνει μια σειρά ανακαλύψεων: Οι Έλληνες (ο «Pytheas the Greek») ανακάλυψε τους Κέλτες κάνοντας τον περίπλου της Ιβηρικής. Οι απόγονοι των λαών αυτών ανακάλυψαν την Αμερική. Και όλοι ετούτοι μαζί, ανακάλυψαν αργότερα έναν απόγονο του Πυθέα, ναυτικό κι αυτόν, τον «Zorba the Greek». Τα πάντα είναι θέμα οπτικής γωνίας, μας λέει εντέλει. Όλα εξαρτώνται από το ποιος είναι κέντρο του κόσμου και ποιος φολκλόρ.
Γιατί ο ανομολόγητος στόχος του διακεκριμένου οξφορδιανού, στο απόγειο της καριέρας του, τόσο σε αυτό το βιβλίο του όσο και στο αμέσως προηγούμενό του, το «Facing the Ocean», είναι ένας: να αποδείξει τη θεωρία που σε διαλέξεις του έχει διατυπώσει περί «καθιερωμένης ψευδο-ιστορίας», σύμφωνα με την οποία οι Κέλτες πήραν τα φώτα του πολιτισμού από τη Μεσόγειο. Να πει, με άλλα λόγια, ότι παρά τα όσα συκοφαντικά λέγονται, το χαρακτηριστικό των λαών αυτών δεν ήταν η κατανάλωση… βελανιδιών.
Φυσικά, για να εδραιώσει τις θέσεις του, πρέπει υποχρεωτικά να συνταξιδέψει με τον Πυθέα. Διότι το δικό του θεωρητικό ταξίδι έχει αναπόφευκτη αφετηρία τις μεσογειακές γραπτές πηγές, μια και οι Κέλτες τότε δεν είχαν ακόμη γραπτή γλώσσα.
Δικαιούται, ωστόσο, να υποστηρίξει ότι αυτό ήταν ένα από τα ελάχιστα σημεία υστέρησης των Κελτών, καθώς οι πληθυσμοί της Γαλατίας, της Γαλικίας, της Κορνουάλης ή της Βρετάνης, οι «κοινωνίες του Ατλαντικού», όπως τις αποκαλεί, είχαν καινοτομήσει με άλλους τρόπους: «Ήταν πιο μπροστά στη ναυσιπλοΐα, στη ναυπηγική και στις γνώσεις για τις εποχές και την αστρονομία».
Σαν ελληνική «μόδα»
Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που μίλησαν για τους «Κελτούς», από τον 6ο αιώνα π.X. Στους επόμενους αιώνες, οι δύο πολιτισμοί, ο ελληνικός και ο γαλατικός, έμελλε να συναντηθούν.
Ο Πίτερ Μπέρεσφορντ Έλις, διακεκριμένος μελετητής του κελτικού πολιτισμού, στην πρώτη σχετική μελέτη που δημοσιεύεται -μόλις κυκλοφόρησε- στα ελληνικά («Έλληνες και Κέλτες», Εκδ. Θεμέλιο, Σελ. 292, τιμή: 19,70 ευρώ ), περιγράφει πώς το διαρκές κελτικό μεταναστευτικό ρεύμα οδηγήθηκε μέχρι τη Νοτιοανατολική Ευρώπη αλλά και την Ουκρανία!
Και καταγράφει την πορεία των Κελτών της Ανατολής μέχρι τη σταδιακή τους αφομοίωση και εξαφάνιση.
Είναι, φαίνεται, λίγο μόδα εσχάτως ο κελτικός πολιτισμός. Αν κάποιος προτιμάει μία λιγότερο μακρινή εποχή, υπάρχει ο 11ος αιώνας, ο Πάπας Ουρβανός και οι Σταυροφορίες Κελτών βασιλέων στην «Ιερή λόγχη» (Εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Σελ. 636, Τιμή: 21,90 ευρώ) του μελετητή Στέφεν Λόχεντ.

Γιατι “ακρωτηριάζουν” το ν και το ς; Η επίδραση του Ελληνικου αλφαβήτου σε ψυχολογία και νόηση

Γιατι “ακρωτηριάζουν” το ν και το ς; Η επίδραση του Ελληνικου αλφαβήτου σε ψυχολογία και νόηση
http://www.astrology.gr/media/k2/items/cache/c9d4ac2b554b7b7e35ea342a37489e36_XL.jpg?t=1339393502
Κάθε γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου εκπέμπει ήχο και εικόνα.

Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες», νομοθέτες θα τους λέγαμε σήμερα,
με ακρίβεια και όχι τυχαία και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος
και Σημαινομένου.
Εάν πάμε δε στις Επιστήμες, τα παραδείγματα είναι ατελείωτα και άκρως
διαφωτιστικά, αλλά και διδακτικά για τις επόμενες γενεές.
Το “Ν” συντονίζει τον εγκέφαλο.
Σχετικά πρόσφατα (1996) στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JURNAL στην Γερμανία,
δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποίαν:
«Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο και ότι δεν
ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν» στο μέσον ακριβώς του Αλφαβήτου – στο
πρώτο Ελληνικό Αλφάβητο με τα 27 γράμματα ». (Εκτός αυτού στο Χάρβαρντ, από
ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι η απαγγελία των Ομηρικών Επών στο πρωτότυπο, εκτός των
άλλων, κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση.).
 Και δικαιούμαι να ερωτήσω: Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»;
Γιατί θέλομε να φτωχύνομε τον εγκέφαλο των επομένων γενεών στην χώρα μας;
Ως μάχιμος Εκπαιδευτικός και συγγραφέας επιστημονικού συγγράμματος
(ΔΥΣΛΕΞΙΑ, Αθήνα 1994, Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, 6η Έκδοση σήμερα), νομιμοποιούμαι να ερωτήσω, αλλά και να προτείνω στο τέλος:
Η Ελληνική Γλώσσα έχει πάρει πλέον μία μορφή τέτοια που δεν έχει ανάγκη από
άλλες ακρότητες.
 Όμως αναρωτιέμαι: Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο
τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό » (!), αντί το
εμβαδόν !!
(Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε « το εμβαδόΝ », δηλ. εκεί διατηρείται
το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) το έχουν
καταργήσει !!
 Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα: Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκομε στα
σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα, π.χ. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το
φίλο, το Σύμβουλο κλπ. κλπ.).
Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβομε πονάει. Είναι σαν να κόβομε το
δακτυλάκι μας..
Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, θα πρέπει να
του πούμε ότι «η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα»!
 Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη τότε :
«ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει :
«Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία, όπως αυτή του
τελικού -Ν-, εκτός κι αν του’ λειπε η οπτική του ήχου.»
 Ο Γ. Ρίτσος έγραψε επίσης: «Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα
κυλάει.».
 Δυστυχώς, όμως, διαπιστώνομε σήμερα ότι μετά το Νι, έρχεται και η σειρά του
τελικού Σίγμα (Σ). Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας: «η μέθοδο», η «οδό», «η
πλήρη! ένταξη» (!) κ.τ.ο.
Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με
την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ και το σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή.
Μετά από όλα αυτά διατυπώνω την εξής άποψη και καταθέτω στο Συνέδριό σας την
δική μου «Θεωρία» για το εν λόγω ζήτημα: Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα
της Ελληνικής Γλώσσας και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου.
Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να
σκέφτεται σωστά.
 Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο. Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη
Ψυχιατρική.
 Οι Αρχαίοι Έλληνες τα εγνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι
μόνον εμείς οι Έλληνες λέμε «Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και δεν λέμε με άλλα γράμματα, (παρ΄όλο που έχομε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα), διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφθούμε σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας, αφού μιλήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά.
Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται
ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα.
Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη ουσιώνεται σε Γλώσσα. Είναι ένα
νόμισμα με τις δύο όψεις του.
Δεν μπορεί να υπάρχει η μία πλευρά, χωρίς την άλλη.
Δεν μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα.
Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην Σκέψη
προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού.
Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της
δημιουργίας Πολιτισμού.
Το Ελληνικόν Αλφάβητον, στην πορεία των χιλιάδων ετών του
ήταν αρχικά :
Ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό,
έπειτα φθάσαμε στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό, που είναι αξεπέραστο και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού.
 Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε, ως κόρη οφθαλμού, την Ελληνική Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της.


Σπύρος Μάρκου Διευθυντής 3ου Δημ. Σχολείου Λαρίσης

Email

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ... ΑΝ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΤΡΟΦΗΣ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ - Σώστε τους σπόρους! Είναι η ζωή μας

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ... ΑΝ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΤΡΟΦΗΣ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ - Σώστε τους σπόρους! Είναι η ζωή μας

Ήταν απλά θέμα χρόνου οι ελληνικές ντόπιες ποικιλίες σπόρων να βρεθούν στο στόχαστρο της επίθεσης, όπως αυτή εξαπολύεται με την μορφή του κλεισίματος της Τράπεζας Διατήρησης Γενετικού Υλικού.


Η αλήθεια είναι ότι γενικά η συγκυρία δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη για τις φυσικές, ντόπιες ποικιλίες σπόρων σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίες με... κάθε τρόπο επιχειρείται να εξαφανιστούν και να κυριαρχήσουν όχι απλά τα υβρίδια αλλά οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι. Με τον ίδιο τρόπο που μέσα σε μόλις 3-4 δεκαετίες οι φυσικές τροφές ξεχάστηκαν σχεδόν εντελώς και μπήκαν στο περιθώριο και οι άνθρωποι πλέον τρέφονται με επεξεργασμένες τροφές γεμάτες κάθε είδους δηλητήρια, με αντίστοιχο τρόπο προχωράει ραγδαία και η εξαφάνιση των φυσικών σπόρων. Το σχέδιο έχει σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί (5 εταιρείες ελέγχουν το εμπόριο σπόρων) και προωθείται με συντονισμένη εκστρατεία των εταιρειών βιοτεχνολογίας, των διεθνών νεοταξικών οργανισμών (με τα ολοκληρωτικά τους νομοθετήματα codex alimentarious, agenda 21) και των κυβερνήσεων πιόνια τους (με νόμους όπως ο S.510 στις ΗΠΑ). Η νέα τάξη δείχνει μια πρωτοφανή εμμονή να....επιβάλλει τους γενετικά τροποποιημένους (GMO) σπόρους και οργανισμούς με κάθε τρόπο, σε σημείο πλέον οι «ανθρωπιστικές» της επεμβάσεις να γίνονται με αυτόν ως έναν από τους κυρίαρχους λόγους.Γνωρίζουμε ότι στο Ιράκ ένας από τους πρώτους νόμους που πέρασε το κατοχικό καθεστώς ήταν η απαγόρευση στους αγρότες να διατηρούν σπόρους για να ξανασπείρουν την νέα σοδειά, όπως γινόταν για χιλιετίες. Και όταν αυτό αφορά την περιοχή της αρχαίας Μεσοποταμίας από όπου ξεκίνησε η γεωργία πριν 10 χιλιάδες χρόνια, τότε μια τέτοια ενέργεια είναι πολύ περισσότερο μια ξεκάθαρη δήλωση της νέας τάξης για το τέλος της γεωργίας και της τροφής όπως την ξέραμε. Μέσα από την επιθετική και παραπλανητική δράση των εταιρειών βιοτεχνολογίας, οι γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες έχουν τώρα εξαπλωθεί σε πάνω από 25 χώρες, έναντι μόλις 3 χωρών (ΗΠΑ, Καναδάς, Αργεντινή) μέχρι πριν λίγα χρόνια. Χαρακτηριστικό και τραγικό παράδειγμα η Ινδία, όπου μέσω της εξαπάτησης των μικρών αγροτών για μεγαλύτερες σοδειές, αυτοί χρεώθηκαν για να αγοράσουν γενετικά τροποποιημένους σπόρους οι οποίοι όμως είχαν πολύ χειρότερη απόδοση από τις δικές τους ντόπιες ποικιλίες. 

Το αποτέλεσμα είναι οι χιλιάδες αυτοκτονίες αυτών των αγροτών.

Και η ΕΕ, το άλλοτε «ισχυρό» προπύργιο ενάντια στα μεταλλαγμένα, τώρα φαίνεται καθαρά τι ρόλο έπαιζε όλα αυτά τα χρόνια, αφού με συγκεκριμένα νομοθετήματα υποσκάπτει πλέον ενεργά την σταθερή αποστροφή των Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.

Ένα ακόμη ύποπτο στοιχείο είναι ότι οι ίδιες οι εταιρείες που προσπαθούν με απόλυτη μανία να μας επιβάλλουν τα μεταλλαγμένα,

φέρονται να έχουν χρηματοδοτήσει την παγκόσμια κιβωτό των σπόρων στο Σβαρμπαλντ της Νορβηγίας. Γιατί άραγε θα πρέπει να ταϊστεί η ανθρωπότητα με μεταλλαγμένα, με κάτι δηλαδή αφύσικο το οποίο δεν είναι τροφή, ενώ οι φυσικοί σπόροι θα είναι όλοι μαζεμένοι και υπό τον έλεγχο τους;

Τι άραγε σχεδιάζουν και τι διακυβεύεται με την τροφή μας και την επιβίωση μας;

Όμως ας επανέλθουμε στην Ελλάδα, για την οποία ακούμε συνήθως να λέγεται ότι όλα αυτά που τώρα υφίσταται, είναι ένα μεγάλο πείραμα της νέας τάξης, το οποίο αναμένεται να εφαρμοστεί και αλλού αν πετύχει. Τίποτε δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα από όσο αυτή η άποψη. Και αυτό γιατί στην Ελλάδα δεν γίνεται κανένα πείραμα.

Στην Ελλάδα εφαρμόζεται η δοκιμασμένη λύση σε πάνω από 30 χώρες στον κόσμο με συμβολικότερη περίπτωση αυτήν της Αργεντινής

Αν θέλουμε να σώσουμε ότι μπορεί να σωθεί, ας μελετήσουμε προσεκτικά τι έγινε εκεί και πως η Αργεντινή από πλούσια και αυτάρκης χώρα βρέθηκε να πεινάει, να έχει ιδιωτικοποιηθεί ο πλούτος της και το νερό της και να τρώει μεταλλαγμένα

Αυτή είναι η κληρονομιά του ΔΝΤ και εκεί σκοπεύουν να οδηγήσουν κι εμάς αν δεν μπλοκαριστούν από έξυπνες δικές μας πρωτοβουλίες

οι οποίες έχουν ήδη εμφανιστεί σε τοπικό επίπεδο, όμως θα πρέπει να επεκταθούν σε κάθε πλευρά της ζωής μας και πρώτιστα στον έλεγχο της τροφής.
Ας μην γελιόμαστε η τροφή μας είναι ήδη σοβαρότατα αλλοιωμένη και τα μεταλλαγμένα είναι ήδη εδώ σε κάποιο ποσοστό: στις μεταλλαγμένες ζωοτροφές που δίνονται στα ζώα, στην γλυκαντική ουσία ασπαρτάμη, η οποία προέρχεται από μεταλλαγμένο βακτήριο και είναι τοξική, και ποιος ξέρει που αλλού, αφού δεν υπάρχει σήμανση και έλεγχος. Η κατάσταση είναι πάρα, μα πάρα πολύ σοβαρή και ανεξάρτητα από το αν το έχουμε αντιληφθεί ή όχι, το πρώτο βήμα άλωσης της τροφής μας έχει γίνει.

Αν αύριο έκαναν το τελικό βήμα και προσπαθούσαν να μας επιβάλλουν την καλλιέργεια μεταλλαγμένων σπόρων,

θα υπήρχε άραγε η απαιτούμενη γενική κατακραυγή και ενεργοποίηση ή θα πέρναγε κι αυτό όπως όλη η μέχρι τώρα κομπίνα του ψευδοχρέους;
Το ζήτημα της τροφής είναι κορυφαίας και ζωτικής σημασίας και δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο ζήτημα, όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για δήθεν άλλες προτεραιότητες. Είναι το πρωτεύον γιατί έχει να κάνει με την υγεία και την επιβίωση, και ειδικά για την Ελλάδα, έχει να κάνει με την αυτάρκεια μέσω της βιοποικιλότητας, και την διατροφική ασφάλεια μας με φρέσκια, αγνή, φυσική τροφή.

Επίσης είναι το πρωτεύον γιατί τελικά η τροφή έχει να κάνει με τον έλεγχο του μυαλού μας,

αφού ουσιαστικά μέσω αυτής επιχειρούν και καταφέρνουν να μας κάνουν να συναινέσουμε με το δικό τους σκεπτικό αντίληψης των πραγμάτων, το οποίο όμως αντανακλά τα δικά τους και μόνο συμφέροντα.
Με την «πράσινη επανάσταση» μας έκαναν να συναινέσουμε και να αποδεχθούμε ότι αυτό που θα τρώμε θα περιέχει δηλητήρια (φυτοφάρμακα). Με την βιομηχανική εκμετάλλευση των ζώων μας έκαναν να συναινέσουμε στην καταπίεση των άλλων αισθανόμενων όντων του πλανήτη και έτσι τελικά και εμάς των ίδιων. Τώρα με την «επανάσταση της βιοτεχνολογίας» μας παραπλανούν να συναινέσουμε, ούτε λίγο ούτε πολύ, στο ίδιο το τέλος της ζωής, πάντα μέσα από τις γνωστές, απατηλές κενολογίες περί ασφάλειας, αντιμετώπισης της πείνας, κλπ.
Με απλά λόγια λοιπόν, το κεφάλαιο των σπόρων είναι το τελικό και απόλυτα θεμελιώδες πεδίο αναμέτρησης, γιατί πάνω από όλα είναι ένα ιδεολογικό πεδίο, όπου θα πρέπει να χτυπηθεί μια για πάντα η αντίληψη ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ότι δηλαδή με το πρόσχημα της παραγωγής τροφής μπορούν να επιδοθούν κάποιοι στην καταστροφή του οικοσυστήματος και στην καταπίεση της πλειοψηφίας των ανθρώπων και όλων των ζώων.
Η τρέχουσα συγκυρία επιθετικής προώθησης των γενετικά τροποποιημένων σπόρων και οργανισμών δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε ουρανοκατέβατη, αλλά πατάει σε μια πολλή γερή βάση: στην ιδεολογική χειραγώγηση της ανθρωπότητας ότι είναι «φυσιολογικό» να δηλητηριάζουμε αυτό που θα φάμε, ύστερα από τις 5 και πλέον δεκαετίες συμβατικής, χημικής γεωργίας.
Αφού απέσπασαν την αποδοχή μας στο πρώτο κακό, αφού δηλαδή δεχθήκαμε τον τρόπο παραγωγής τους ο οποίος γεμίζει την τροφή μας με δηλητήρια, τώρα θεωρούν ότι είναι πλέον ανοιχτός ο δρόμος να επεκτείνουν αυτό το κακό εκθετικά, διατηρώντας τα δηλητηριώδη φυτοφάρμακα και επιπλέον προσθέτοντας μια κακόβουλη γενετική μετάλλαξη του DNA, η οποία δεν θα συνέβαινε ΠΟΤΕ στην φύση. Επιμένουν δηλαδή στην απόλυτη ανωμαλία, η οποία αποδείχθηκε τραγικά αδιέξοδη, μη αειφόρος και καταστροφική, και την παρουσιάζουν ως μονόδρομο, ενώ αποσιωπούν με κάθε τρόπο τις πραγματικά αειφόρες και φιλικές μορφές καλλιέργειας, όπως η περμακουλτούρα, η φυσική καλλιέργεια, και η βιολογική veganic καλλιέργεια, οι οποίες είναι οι μόνες που μπορούν να διασφαλίσουν αυτό που πραγματικά θα αξίζει να αποκαλείται τροφή.
Το τελευταίο ύπουλο επιχείρημά τους είναι αυτό της δήθεν «συνύπαρξης» των μεταλλαγμένων και φυσικών σπόρων. Όμως, όπως πολύ εύστοχα είπε κάποιος, «δεν μπορεί να συνυπάρχει η εγκυμοσύνη με την παρθενία», και οι μεταλλαγμένοι σπόροι θα αλλοιώσουν και θα εξαφανίσουν τους φυσικούς σπόρους, με αποτέλεσμα να χαθεί η βιοποικιλότητα.
Κι ενώ όλα τα άλλα ξαναγίνονται, και τα ψευδοχρέη πχ διαγράφονται, η βιοποικιλότητα που θα χαθεί, δεν επανέρχεται. Αν μας πάρουν τους σπόρους, μας παίρνουν και τον τελευταίο έλεγχο στην ίδια μας την ζωή και τότε θα μιλάμε για την πλήρη μετάλλαξή μας, σε ένα άλλο, απόλυτα διαχειρίσιμο και αναλώσιμο είδος, έρμαιο στα κακόβουλα σχέδια της νέας τάξης.
Αν όμως ανατρέψουμε το σκεπτικό τους στο βασικό πεδίο της τροφής και τους αφαιρέσουμε κάθε νομιμότητα να μας ελέγχουν με το δήθεν πρόσχημα ότι παράγουν την τροφή μας, τότε ανοίγει ο δρόμος να τους αμφισβητήσουμε και στον έλεγχο της υγείας και σε κάθε άλλη πλευρά της ζωής μας και τότε φυσικά τα ψέματα θα έχουν τελειώσει για το ανοσιούργημα και την ανωμαλία που λέγεται σύστημα της νέας τάξης. lalipouli

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015

Βlack out στην Τουρκία και black out στο Αιγαίο;

Posted: 01 Apr 2015 05:30 AM PDT
Γράφει ο Δρ Κωνσταντίνος Βαρδάκας

ΦΩΤΟ από http://www.echedoros-a.gr/

¨οι Τούρκοι φοβούνται μήπως αποκαλυφθεί ο συνεργός τους ρόλος στην διευκόλυνση της εισόδου της Ελλάδος στα μνημόνια; ¨

Άλλοι στήνουν ¨ δρόμους μεταξιού¨ -ενεργειακούς διάδρομους και άλλοι ¨δρόμους πολέμου¨.
Ήδη πλέον στην Black Sea (Μαύρη Θάλασσα) χαρτογραφούνται τέτοιοι δρόμοι. Για αυτό και τα αλλεπάλληλα black out στην Τουρκία.

Το μεγαλύτερο black out όμως δεν το υπέστη εχτές το σύστημα παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην τουρκική επικράτεια για το οποίο επιφυλάχθηκε ο κ. Νταβούντογλου να εξετάσει πάν ενδεχόμενο και σε συνδυασμό με την τρομοκρατική ενέργεια στην Εισαγγελία της Άγκυρας …

Το μεγαλύτερο ¨black out ¨το έπαθε εδώ και καιρό το μυαλό του κ. Ερντογάν γιατί βλέπει τι έρχεται… και φυσικά εννοούμε την εξωτερική τουρκική πολιτική που ασκεί του ¨ενός ανδρός αρχή¨.

Στην προσπάθεια του δηλαδή να ¨πατήσει¨ σε δύο βάρκες διπλοπρόσωπης εξωτερικής πολιτικής κινδυνεύει να φουντάρει κατ αρχάς στα νερά της Μαύρης Θάλασσας.

Την 1η Δεκεμβρίου του 2014 ο Βλαντίμιρ Πούτιν επισκέφθηκε επίσημα την Τουρκία. Αυτό το ταξίδι του ήταν το μικρότερο σε διάρκεια στην ιστορία των ρωσο-τουρκικών σχέσεων (κράτησε μόνο λίγες ώρες), αλλά αποδείχθηκε εξαιρετικά σημαντικό ως προς τα αποτελέσματά του. Ρωσία και Τουρκία συμφώνησαν στην κατασκευή ενός εργοστασίου παραγωγής πυρηνικής ενέργειας που θα κοστίσει 20 δισεκατομμύρια δολάρια και ενός νέου αγωγού φυσικού αερίου, ο οποίος θα αντικαταστήσει τον «South Stream» και να μετατρέψει την Τουρκία σε ένα σημαντικό περιφερειακό ενεργειακό κόμβο.

Τότε όμως
Δεν υπήρχε Τσίπρας ούτε διαφαινόταν το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών στην Ελλάδα.
Σήμερα
¨Την γεωπολιτική στροφή προς τη Μόσχα που κάποτε είχε επιλέξει και ο Κ. Καραμανλής ο νεότερος πραγματοποιεί η νέα Ελληνική κυβέρνηση και τάσσεται υπέρ της διέλευσης ρωσικού φυσικού αερίου μέσω Ελλάδας για την τροφοδοσία της Ευρώπης, με επέκταση του αγωγού Turkish Stream που σχεδιάζεται να φθάσει στα ελληνοτουρκικά σύνορα όπως δήλωσε σήμερα ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Παναγιώτης Λαφαζάνης, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της διήμερης επίσκεψής του στη Μόσχα.

Ο υπουργός διευκρίνισε ότι η τελική απόφαση θα ληφθεί σε συλλογικό, κυβερνητικό επίπεδο και από τον πρωθυπουργό κ. Α. Τσίπρα, ο οποίος επισκέπτεται τη Μόσχα στις 8 Απριλίου, ανέφερε ωστόσο ότι σε περίπτωση που αποφασισθεί να προχωρήσει το σχέδιο τα οφέλη για τη χώρα θα είναι «εξαιρετικά έως πολύ εξαιρετικά¨. http://greekactive.blogspot.gr/ 31 Μαρτίου 2015-03-31

Τότε όμως
Δεν υπήρχαν 12 F-15C Αμερικάνικα πολεμικά στην Βουλγαρία. Σήμερα υπάρχει το ενδεχόμενο ¨Στα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα φαίνεται πως μεταφέρουν οι ΗΠΑ την στρατιωτική ενίσχυση των δυνάμεών τους. Όπως ανακοινώθηκε από την αμερικανική Αεροπορία 12 F-15C τα οποία ανήκουν στην 125η Πτέρυγα Μάχης της Αεροπορικής Εθνοφρουράς στην Φλόριντα έρχονται για πρώτη φορά στην Ευρώπη. Στη συνέχεια τα 12 F-15C πρόκειται να αναπτυχθούν νοτιότερα και πιο συγκεκριμένα να μετασταθμεύσουν στην ΑΒ Graf Ignatievo στη Βουλγαρία χωρίς ο χρόνος ανάπτυξης των αεροσκαφών εκεί να είναι γνωστός.¨//www.defencenet.gr/28/03/2015

Σου λέει ο Σουλτάνος
- Να πάω να βγάλω εγώ κέρδος από αυτή την ιστορία με την χάραξη του αγωγού Turkish Stream και να μού έρχονται οι Έλληνες σήμερα και να διαπραγματεύονται πάνω στο δικό μου μονοπώλιο διέλευσης για να έχουν ¨ίδιον όφελος¨;

¨Η Ελλάδα επιδιώκει να λάβει μερίδιο από την ‘τουρκική ροή’ κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τους επικεφαλής της«Gazprom» και θα φέρει το ζήτημα της μείωσης των τιμών του φυσικού αερίου», είπε εμπειρογνώμονας του Κέντρου Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής στις Βρυξέλλες, Marco Giuli.¨

¨Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ελλάδα προβλέπεται να γίνει ένα ενεργειακό κέντρο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και ζητάει να επωφεληθεί από τον ρωσικό αγωγό φυσικού αερίου «Turkish Stream». Μάρτιος 30, 2015. http://www.echedoros-a.gr/

Ένα μυαλό δηλ. μια εξωτερική πολιτική με ¨black out ¨ προσπαθεί

Α. είτε να ¨ωραιοποιήσει¨ το πρόβλημα του…

¨Διεθνές Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί αύριο, Τετάρτη, στην Κωνσταντινούπολη για την ισχύ στον αέρα και στο διάστημα, με βάρος στην ασφάλεια [Conference on Air and Space Power], στο οποίο οικοδεσπότης είναι η τουρκική πολεμική αεροπορία.

Στο συνέδριο θα παραβρεθούν αξιωματικοί της πολεμικής αεροπορίας, εμπειρογνώμονες και ακαδημαϊκοί από τουλάχιστον 65 χώρες, να συζητήσουν θέματα σχετικά με την περιφερειακή και παγκόσμια ασφάλεια.

Ο πτέραρχος Ακίν Οζτούρκ, επικεφαλής της διοίκησης της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, θα είναι ο ειδικός εισηγητής του συνεδρίου. Για το θέμα θα αναφερθεί ο γγ του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ. Θα παραστούν, ακόμη, ο Γάλλος πτέραρχος Jean-Paul Palomeros, Διοικητής του Ανώτατου Συμμαχικού Μετασχηματισμού του ΝΑΤΟ και ο πτέραρχος Frank Gorenc, επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων πολεμικής αεροπορίας στην Ευρώπη.¨
Τρίτη, 31 Μαρτίου http://www.echedoros-a.gr/

Β. είτε να επεκτείνει το ¨black out¨ του μυαλού του.. ¨

εκεί που το παίρνει ¨δηλ. στο Αιγαίο που είναι η νοητή προέκταση όλων των ενεργειακών διαδρόμων από Βορρά και Νότο συνυπολογίζοντας και τα πλούσια κοιτάσματα του.

Άραγε η υποκρισία των Τούρκων στην παραπάνω διεθνή ημερίδα θα μιλήσει για την ασφάλεια των πτήσεων και των παραβιάσεων εκ μέρους των στο Αιγαίο;

Και ξαφνικά εχτές στην Τουρκία ¨

Όμοιος ομοίω αεί πελάζει. Πλάτων¨

¨Τον Ιούνιο του 2014 το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας είχε αποφανθεί ότι κατά τη διάρκεια της δίκης για την υπόθεση «Βαριοπούλα» είχαν παραβιαστεί τα δικαιώματα των στρατιωτικών που τελικά καταδικάστηκαν για απόπειρα πραξικοπήματος κατά της ισλαμοσυντηρητικής κυβέρνησης Ερντογάν.

Η απόφαση εκείνη έμελλε να ανοίξει το δρόμο για την αναθεώρηση της δίκης. Έτσι, σήμερα, το 4ο Κακουργιοδικείο Ανατολής εξέδωσε αθωωτική απόφαση για τους 296 καταδικασθέντες. Και όχι μόνο. Οι δικαστές αποφάσισαν να ασκήσουν διώξεις για τις καταγγελίες αλλοίωσης των ηλεκτρονικών στοιχείων που είχαν συμπεριληφθεί στο κατηγορητήριο ως τεκμήρια ενοχής.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο οι στρατιωτικοί είχαν σχεδιάσει να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση μετά τις εκλογές του 2002, μέσω βομβιστικών επιθέσεων σε ισλαμικά τεμένη και πρόκλησης θερμού επεισοδίου με την Ελλάδα.

Αθώοι –και με τη δικαστική βούλα– είναι μεταξύ άλλων ο πρώην διοικητής της 1ης Στρατιάς στρατηγός Τσετίν Ντογάν, ο πρώην αρχηγός Αεροπορίας πτέραρχος Χαλίλ Ιμπραχίμ Φιρτίνα, ο πρώην αρχηγός Ναυτικού ναύαρχος Οζντέν Ορνέκ, ο αντιστράτηγος ε.α. και νυν βουλευτής του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP) Ενγκίν Αλάν, ο αντιστράτηγος ε.α. Εργκίν Σαϋγκούν, ο συνταγματάρχης ε.α. Ντουρσούν Τσιτσέκ και ο αντιστράτηγος ε.α. Μπιλγκίν Μπαλανλί.

Αναλυτές εκτιμούν ότι η εξέλιξη αυτή σχετίζεται με τις εκλογές στις 7 Ιουνίου και την πρόθεση του Ταγίπ Ερντογάν να συσπειρώσει γύρω από τον ίδιο και από το ΑΚP τους στρατιωτικούς και τους εθνικιστές. Posted by onpolitika στο Μαρτίου 31, 2015 http://olympia.gr/

Στρατοκράτορες και Ισλαμιστές ¨πακέτο ¨ σε αυτή την χρονική συγκυρία.

ΓΙΑΤΙ;

Μήπως γιατί θέλουν να πλανάται το φάντασμα της ¨ΒΑΡΙΟΠΟΥΛΑΣ¨ έστω και σαν ψεύτικης θεωρίας πάνω από τα γαλανά νερά του Αιγαίου;

Μήπως γιατί θέλουν να δώσουν ένα τέλος στο black out της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής;

Τα 24ωρα που ακολουθούν ότι έρχεται σαν επικαιρότητα από την Τουρκία θα έχει σημαντικά μηνύματα προς την Ελλάδα.

Το δίδω ως¨ ΕΚΘΕΣΗ ΙΔΕΩΝ¨ προς ανάλυση στο σεβαστό αναγνωστικό κοινό…

¨οι Τούρκοι φοβούνται μήπως αποκαλυφθεί ο συνεργός τους ρόλος στην διευκόλυνση της εισόδου της Ελλάδος στα μνημόνια; ¨

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας